Το Monster Hunter Wilds είναι εξέλιξη χωρίς να εγκαταλείπει τις ρίζες του

Με τα χρόνια, Monster Hunter έχει υποστεί αρκετούς μετασχηματισμούς, προσαρμόζοντας την προσέγγισή του χωρίς να χάσει την ταυτότητά του. Τώρα, το 2025, λαμβάνουμε το τρίτο κεφάλαιο αυτής της φάσης του franchise – Monster Hunter: Wilds -, και το showmetech είχε την ευκαιρία να το παίξει πολύ για να μάθει πώς ταιριάζει στο πάνθεον της σειράς που αγαπούν οι παίκτες με υπερ-εστίαση στα επικά κυνήγια για γιγάντια πλάσματα. Δείτε τις εντυπώσεις μας στην κριτική που ακολουθεί.

Η μαγική φόρμουλα για πάνω από 20 χρόνια

Ας ξεκινήσουμε αφαιρώντας το προφανές: αν έχετε παίξει κάποιο από τα Monster Hunter προηγούμενες, ιδίως Κόσμος ou Αύξηση, ξέρεις ακριβώς τι σε περιμένει ερημιές. Η φόρμουλα δεν έχει αλλάξει και οι κύριες προσθήκες των δύο πιο σύγχρονων τίτλων υπάρχουν σε αυτό, έστω και με λίγο διαφορετικό τρόπο και που, ανάλογα με το πόσο αγνός είστε, μπορούν να επηρεάσουν θετικά ή αρνητικά την εμπειρία.

Έχοντας μόλις συμπληρώσει 20 χρόνια, το franchise Monster Hunter είναι, σήμερα, ένας από τους πυλώνες του Capcom, με τα παιχνίδια τους να πωλούν εύκολα πάνω από εκατομμύρια μονάδες και δεν είναι δύσκολο να βρεις παίκτες που έχουν αφιερώσει εκατοντάδες ώρες για να αποκτήσουν καλύτερες πανοπλίες και όπλα. Για να επιτευχθεί αυτή η δημοτικότητα παγκοσμίως, από το 2018 υπήρξε μια στροφή στα παιχνίδια (από Τρελός κυνηγός: Κόσμος) έτσι ώστε να είναι λιγότερο τρομακτικοί για αρχάριους και να χρησιμοποιούν τα δυτικά τροπάρια πιο συχνά – και τόσο στον προαναφερθέντα τίτλο όσο και στο Αύξηση, το αποτέλεσμα ήταν ευχάριστο.

Στην πραγματικότητα, είναι κάπως αστείο να μιλάμε για πουριτανισμό ερημιές, καθώς είναι αποτέλεσμα επτά χρόνων που το franchise απομακρύνεται από την εξαιρετικά καταπιεστική παρουσίαση των τίτλων της εποχής. PS2-PSP-3DS σε κάτι πιο ευχάριστο για όλους τους τύπους παικτών. Έχοντας εμπειρία με το franchise από τότε Ελευθερία Ενωθείτε, κάποτε ήμουν μέρος της χορωδίας εκείνων που πίστευαν ότι υπήρχε μια παραμόρφωση αυτού που έκανε τη σειρά τόσο ξεχωριστή, αλλά μετά έκλεισα τα 30 και συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν πιο σημαντικά πράγματα για τα οποία πρέπει να ανησυχώ στη ζωή γενικά.

Αλλά πέρα ​​από τις προτεραιότητες, είναι αδιαμφισβήτητο αυτό το παιχνίδι ερημιές, παρόλο που η μαγική φόρμουλα του gameplay loop είναι παρούσα και πιο εθιστική από ποτέ, με τις μάχες να είναι έντονες και αληθινά μεγαλομανιακά θεάματα καταστροφής της ψηφιακής πανίδας, εξακολουθεί να είναι μια εξαιρετικά διαφορετική εμπειρία από τις εκδόσεις της δεκαετίας του 2000.

Το παιχνίδι μασάει και έχει μια σειρά από μηχανισμούς που φροντίζουν να κάνουν το παιχνίδι πιο υποφερτό τις πρώτες ώρες, χωρίς να αφήνουν τον παίκτη χαμένο και επίσης εξηγώντας προσεκτικά κάθε μηχανικό των όπλων, των εξαρτημάτων και των διχαλωτή σφενδόνη. Τελειώνοντας το πρώτο αφεντικό, είχα ήδη καταλάβει πώς θα λειτουργούσαν οι χάρτες και το ίδιο το παιχνίδι, αποτελώντας μια τέλεια μίξη μεταξύ των ανοιχτών κόσμων του Κόσμος e Αύξηση με ακόμη μεγαλύτερη πιθανότητα έντονων και θεατρικών εμπειριών χάρη στη νέα γραφική δύναμη – αλλά αυτό μου επιβεβαίωσε επίσης ότι ο πιο αργός και, ίσως υπερβολή από μέρους μου, τρομακτικός ρυθμός του παιχνιδιού από την προηγούμενη εποχή του franchise έχει σίγουρα χαθεί για πάντα.

Ίσως είμαι ένας γέρος που φωνάζει στα σύννεφα, πώς ήταν καλύτερα τα πράγματα στην εποχή μου, αλλά η αλήθεια είναι ότι ίσως μου λείπουν πράγματα που είναι λιγότερο σχεδιασμένα για συνεδρίες έντονης προσοχής για μικρό χρονικό διάστημα. Με την ευκολία κατανόησης και πρόσβασης σε όλους τους μηχανισμούς του παιχνιδιού, ακόμα και με το μέγεθος της ζημιάς που προκαλεί το όπλο στο τέρας να αλλάζει για να δείχνει πότε επιτίθεται σε ένα αδύναμο σημείο ή σε μια πληγή, δεν υπάρχει πλέον τόσο πολύ η ατμόσφαιρα ανακάλυψης που ένιωθα στο παρελθόν στο franchise.

Αλλά αυτό δεν είναι κακό! Ακόμη και με αυτή τη διαφορά ρυθμού (που, τονίζω, δεν είναι και τόσο διαφορετική για όσους έχουν ήδη παίξει Κόσμος e Αύξηση), το παιχνίδι είναι μια από τις πιο ευχάριστες εμπειρίες στα βιντεοπαιχνίδια και, χωρίς αμφιβολία, όπως και οι προκάτοχοί του, θα είναι μέρος της λίστας των σπουδαίων παιχνιδιών για κονσόλες τρέχουσας γενιάς. Αυτό που ίσως δεν θα αρέσει σε πολλούς είναι η παρουσία μιας ιστορίας σε όλη την κύρια καμπάνια, η οποία για άλλη μια φορά παρουσιάζει βάζω τα κομμάτια ενδιαφέρουσα, αλλά όχι αρκετά ενδιαφέρουσα. Προσωπικά, αυτό είναι το μόνο σημείο που θα ήθελα να είχαν εξαλείψει πραγματικά.

Εξαιρετική απόδοση, αλλά με μικρές ατέλειες

Με άλμα γενεών σε σχέση με Κόσμοι (δεδομένου ότι Αύξηση είναι ένα παιχνίδι που στοχεύει πρωτίστως Nintendo Switch, και έτσι δεν θα μπούμε εδώ σε άμεση σύγκριση), είναι αναμφισβήτητο ότι ερημιές διαθέτει σημαντικές βελτιώσεις σε πολλά μέτωπα, από χάρτες μέχρι συμπεριφορά τεράτων και επιλογές μάχης. Η εξέλιξη του παιχνιδιού είναι απτή και προσφέρει στους παίκτες μια πιο δυναμική και καθηλωτική εμπειρία, χωρίς να χάνει την ουσία του franchise.

Μία από τις πιο αξιοσημείωτες πτυχές του ερημιές είναι ο τρόπος που συμπεριφέρονται οι περιοχές του παιχνιδιού. Δεν είναι πλέον μόνο στατικές περιοχές μάχης όπως σε προηγούμενους τίτλους, τώρα τα τοπία αισθάνονται πολύ πιο ζωντανά, δυναμικά και αντιδραστικά. Για παράδειγμα, όταν αντιμετωπίζετε ένα Ράθαλος, μπορούμε να δούμε τα φτερά του πλάσματος να χτυπούν τόσο δυνατά που τα γύρω δέντρα κινούνται φρενήρεις και οι φλόγες από τις εκρήξεις του δημιουργούν σπινθήρες σε όλο το πεδίο της μάχης.

Αυτά τα πλάσματα, που προηγουμένως φαινόταν να έχουν τον απόλυτο έλεγχο του περιβάλλοντός τους, τώρα ενεργούν πολύ πιο ρεαλιστικά, δείχνοντας πώς είναι πρωτόγονες εκδηλώσεις εντυπωσιακού χαρακτήρα. Ως κυνηγοί, δεν ήταν ποτέ τόσο εμφανές πόσο μικροί είμαστε σε σύγκριση με αυτούς, σε μια εκπληκτική οπτική αναπαράσταση της ευθραυστότητάς μας σε έναν τόσο απέραντο και επιβλητικό κόσμο.

Επιπλέον, τα σχέδια τεράτων έχουν βελτιωθεί για να κάνουν κάθε κυνήγι πιο επικό και αξέχαστο. Τα πλάσματα είναι πλέον ακόμη πιο λεπτομερή, τόσο οπτικά όσο και στη συμπεριφορά τους, δημιουργώντας μια απαράμιλλη αίσθηση πρόκλησης και βύθισης. Αυτά τα τέρατα δεν είναι απλώς εχθροί που πρέπει να νικηθούν, αλλά μάλλον επιδείξεις μιας φυσικής δύναμης που φαίνεται να θέλει να κυριαρχήσει στον κόσμο. Σε ερημιές, λες και το κυνήγι είναι μια προσπάθεια δαμασμού της αγριότητας της φύσης και αυτό αντικατοπτρίζεται τέλεια στις αλλαγές στους χάρτες και στη συμπεριφορά των εχθρών.

Ωστόσο, όπως είναι αναμενόμενο με τις γραφικές και τεχνολογικές βελτιώσεις, προκύπτουν επίσης κλασικά προβλήματα βελτιστοποίησης. Αν και αυτά τα ζητήματα δεν είναι τόσο εντυπωσιακά όσο ήταν στις beta ή στις δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν σε εκθέσεις παιχνιδιών το περασμένο έτος, εξακολουθούν να υπάρχουν, ειδικά σε στιγμές έντονης γραφικής παράστασης. Από το δεύτερο τρίμηνο των κύριων αποστολών της καμπάνιας και μετά, όταν αρχίζουν να εμφανίζονται μεγαλύτερα τέρατα, η πτώση της απόδοσης γίνεται πιο αισθητή.

Αυτά τα τέρατα όχι μόνο έχουν ένα διευρυμένο ρεπερτόριο επιθέσεων που επηρεάζουν το περιβάλλον, αλλά επίσης αλληλεπιδρούν πιο δυναμικά με την αρένα της μάχης, αλλοιώνοντάς την πιο ολοκληρωμένα. Αυτή η πρόσθετη πολυπλοκότητα μπορεί να είναι δύσκολη για ορισμένες πλατφόρμες, ειδικά όταν πολλά στοιχεία μπαίνουν στο παιχνίδι ταυτόχρονα, προκαλώντας αισθητή πτώση στο ρυθμό καρέ.

Την ώρα που έπαιζα Βάση PS5, δίνοντας προτεραιότητα στην απόδοση των καρέ ανά δευτερόλεπτο, μπόρεσα να παρατηρήσω αυτές τις πτώσεις. Ενώ το παιχνίδι τρέχει καλά τις περισσότερες φορές, οι πιο χαοτικές στιγμές με μεγάλα τέρατα και πολλαπλές περιβαλλοντικές επιπτώσεις μπορεί να προκαλέσουν σημαντική πτώση της απόδοσης. Φαντάζομαι ότι, ανάλογα με τον υπολογιστή ή την κονσόλα που χρησιμοποιείται, η κατάσταση θα μπορούσε να είναι ακόμη χειρότερη. Κόμβος Xbox Σειρά S, για παράδειγμα, αυτή η αλλαγή απόδοσης μπορεί να είναι πιο σοβαρή δεδομένου του περιορισμού υλικού σε σύγκριση με πιο ισχυρές εκδόσεις όπως PS5 ou υπολογιστές με πιο προηγμένες κάρτες γραφικών.

Συνολικά, τα γραφικά και οι βελτιώσεις του παιχνιδιού ερημιές είναι αρκετά εντυπωσιακά και δίνουν νέα πνοή στο παιχνίδι. Ωστόσο, αυτά τα ζητήματα βελτιστοποίησης, αν και δεν είναι τόσο προβληματικά όσο πριν, πρέπει να προσαρμοστούν για να διασφαλιστεί μια πιο ομαλή εμπειρία, ειδικά για παίκτες σε πιο μέτριες πλατφόρμες. Ακόμα κι έτσι, ερημιές καταφέρνει να προσφέρει μια από τις πιο καθηλωτικές εμπειρίες στο franchise, με πιο ζωντανούς και δυναμικούς χάρτες και τέρατα, κάνοντας το κυνήγι ακόμα πιο προκλητικό και ανταποδοτικό.

Multiplayer και περιεχόμενο

Monster Hunter ήταν πάντα ένα παιχνίδι φτιαγμένο για να παίζεται σε ομάδα, και ερημιές δεν ξεφεύγει από αυτή την παράδοση. Η online λειτουργία, την οποία είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω πριν από το εμπάργκο, είναι, χωρίς αμφιβολία, ένα από τα μεγάλα highlights του franchise για άλλη μια φορά.

Δεν υπάρχουν πολλά νέα σε σχέση με αυτά που έχουμε δει σε άλλους τίτλους της σειράς, το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι, όταν ενεργοποιείται το SOS για να συμμετάσχουν άλλοι παίκτες στο κυνήγι, ένας εσωτερικός χρονοδιακόπτης αρχίζει να μετράει, αν τελειώσει ο χρόνος, κυνηγοί NPC φαίνεται να βοηθά στον αγώνα έως ότου ένας άνθρωπος συμμετέχει στη συνεδρία.

Η ποιότητα αυτών των εικονικών βοηθών διέφερε αρκετά στις δοκιμές μου, αλλά γενικά εξυπηρετούν καλό σκοπό, ενώ περιμένουμε κάποιον απίστευτα υψηλού επιπέδου, εντυπωσιακά θωρακισμένο παίκτη να έρθει και να σκοτώσει μόνο του το τέρας. Για μένα, αυτή ήταν μια καλή επιλογή, καθώς διασφαλίζει ότι ο παίκτης δεν χρειάζεται να περιμένει επ' αόριστον, διατηρώντας την εμπειρία διασκεδαστική.

Επιπλέον, Monster Hunter Wilds προσφέρει μια εντυπωσιακή ποσότητα περιεχομένου, με πολλά επιπλέον τέρατα που υπόσχονται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Αυτό είναι υπέροχο για όσους αναζητούν περισσότερες προκλήσεις και νέα πράγματα, αλλά φαντάζομαι ότι η έλλειψη ενός ισοδύναμου G-Rank, που υπάρχει σε προηγούμενες εκδόσεις της σειράς, μπορεί να ενοχλήσει κάποιους παλαιότερους θαυμαστές. Ωστόσο, σε αυτή τη σύγχρονη εποχή του franchise, όπου οι συχνές ενημερώσεις και τα DLC είναι κοινά, αυτή η έλλειψη είναι κάτι που τελικά πρέπει να αποδεχτούμε. Ο κόσμος του παιχνιδιού ακολουθεί πλέον τη λογική των DLC, με τους προγραμματιστές να επεκτείνουν συνεχώς το περιεχόμενο και να κρατούν αφοσιωμένη την κοινότητα.

Με λίγα λόγια το νέο Monster Hunter προσφέρει μια σταθερή εμπειρία ομαδικού κυνηγιού, με ωραίες βελτιώσεις στη λειτουργία online και άφθονο περιεχόμενο για να διασκεδάζει τους παίκτες. Η έλλειψη κάποιων παραδοσιακών στοιχείων μπορεί να φαίνεται περίεργη στους βετεράνους, αλλά η προσαρμογή στη σύγχρονη εποχή φαίνεται να είναι το κλειδί για την επιτυχία του franchise.

Διαθεσιμότητα

Το Monster Hunter Wilds θα είναι διαθέσιμο από τις 28 Φεβρουαρίου για PC (Steam), PS02 και Xbox Series. Στις κονσόλες, το Η τιμή του παιχνιδιού είναι 339,90 R$, ενώ στο Μπορείτε να αποκτήσετε τον τίτλο Steam για 279,90 R$.

Ελάχιστες απαιτήσεις για υπολογιστή

	Ελάχιστες απαιτήσεις	Συνιστώμενες απαιτήσεις
Λειτουργικό Σύστημα	Windows 10/11 64-bit	Windows 10/11 64-bit
Επεξεργαστής	Intel Core i3-12100, Intel Core i5-10400 ή AMD Ryzen 5 3600	Intel Core i3-12100, Intel Core i5-10400 ή AMD Ryzen 5 3600
Μνήμη	16 GB μνήμης RAM	16 GB μνήμης RAM
Κάρτα βίντεο	NVIDIA GeForce GTX 1660 ή AMD Radeon RX 5500 XT	NVIDIA GeForce RTX 2060 Super ή AMD Radeon RX 6600
DirectX	Ver. 12	Ver. 12
Αποθήκευση	SSD με 75 GB	SSD με 75 GB
Απόδοση	30 FPS στα 1080p	60 FPS στα 1080p (με δημιουργία πλαισίου)

Συμπέρασμα

Τελικά, Monster Hunter Wilds είναι καλό; Η δουλειά ενός κριτικού είναι συχνά δύσκολη όταν μιλάει για κάτι πολύ αγαπημένο, με έντονες εντυπώσεις από το παρελθόν και το νέο του franchise - αλλά, καθώς περνά ο καιρός και αποδεχόμαστε ότι η τρέχουσα πραγματικότητα είναι διαφορετική, η νοσταλγία γίνεται απλώς νοσταλγία και αρχίζουμε να αποδεχόμαστε το νέο.

Η εμπειρία μου με ερημιές Αυτό ακριβώς είναι, τα όπλα που αγαπώ είναι παρόντα, τα παλιά και τα νέα τέρατα εξακολουθούν να είναι πραγματικά διασκεδαστικά και τα νέα χαρακτηριστικά, μαζί με τον νέο τόνο του franchise που ξεκίνησε το 2018, συνεχίζουν να σηματοδοτούν την εξέλιξη του τίτλου. Αυτό δημιουργεί ένα πλήρες πακέτο που θα ευχαριστήσει τόσο τους παλιούς θαυμαστές (με κάποιες επιφυλάξεις, ανάλογα με το επίπεδο καθαρότητάς τους) όσο και τους νέους. Οι τελευταίοι είναι σίγουρα εντυπωσιασμένοι από την απτή ποιότητα του τίτλου, που φέρει περήφανα το σύμβολο του Capcom, η εταιρεία που την τελευταία δεκαετία έχει ανακτήσει όλο το βάρος και τη σημασία της στον κλάδο.

Οι πιο αμφισβητήσιμες επιλογές, όπως τα ειδικά μαλλιά για χαρακτήρες που πληρώνουν αντικείμενα, είναι προβληματικές, ναι, αλλά αντικατοπτρίζουν ένα μεγαλύτερο πρόβλημα στη βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών συνολικά, παρά ένα συγκεκριμένο ελάττωμα στον τίτλο. Ωστόσο, η παρουσία αυτών των στοιχείων καταλήγει να αφήνει μια ελαφρώς πικρή γεύση σε όσους εκτιμούν τη συνολική προσαρμογή των χαρακτήρων τους, για όσους δεν τους ενδιαφέρει αυτό, η εμπειρία δεν θα επηρεαστεί και το παιχνίδι θα συνεχίσει να είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα gameplay της τρέχουσας γενιάς.

Συνοψίζοντας, Monster Hunter Wilds é Monster Hunter, και αυτό το κάνει ήδη ένα καταπληκτικό βιντεοπαιχνίδι. Τα νέα χαρακτηριστικά και οι διαφορετικές αποφάσεις δεν αλλάζουν τη μαγική φόρμουλα που έκανε το franchise επιτυχημένο για περισσότερα από 20 χρόνια, ανεξάρτητα από τους καθαρολόγους που θυμούνται το παρελθόν ή τους νέους θαυμαστές, το παιχνίδι είναι μια άλλη μεγάλη επιτυχία του Capcom σε αυτή τη γενιά κονσολών.

Και εσείς, έχετε παίξει Monster Hunter: Wilds; Πείτε μας τη γνώμη σας για το παιχνίδι στα σχόλια!

Διόρθωση κειμένου από: Τιάγκο Αλμέιδα στις 05/03/2025.