Έργα τέχνης: κατανοήστε πώς αναγνωρίζονται τα αντίγραφα

Από τότε που ξεκίνησε ο κόσμος, υπήρχαν πάντα εκείνοι που αγαπούν να αντιγράφουν τη δουλειά των άλλων και να λαμβάνουν τα εύσημα για τα αντίγραφά τους. Αυτή η φρικτή πρακτική είναι πιο διαδεδομένη στον κόσμο της τέχνης, όπου ψεύτικοι πίνακες και έργα διατίθενται στο εμπόριο σαν να ήταν πρωτότυπα. Ευτυχώς, η επιστήμη είναι ένας ισχυρός σύμμαχος για τον εντοπισμό αντιγράφων όταν ούτε και οι μεγαλύτεροι ειδικοί της τέχνης δεν μπορούν να κάνουν αυτή τη διάκριση με γυμνό μάτι.

πλαστά έργα τέχνης

Για να δείξουν πέντε τρόπους που χρησιμοποιούν οι ειδικοί για να αναγνωρίσουν αντίγραφα έργα τέχνης, έναν Ενσύρματη ανάρτησε ένα βίντεο στο οποίο ο ιατροδικαστής Τιάγκο Πιβοβάρτσικ και ιστορικός τέχνης και διδάκτωρ Τζέφρι Τέιλορ εξηγήστε τις μεθόδους ανάλυσης.

Για παράδειγμα, οι ερευνητές αναλύουν μια υποτιθέμενη οθόνη του Τζάκσον Πόλοκ, ένας Αμερικανός ζωγράφος αναφοράς στο ύφος του αφηρημένου εξπρεσιονισμού. Σίγουρα έχετε δει έναν από τους διάσημους καμβάδες του ζωγράφου με "κηλίδα μελάνης". Στη συνέχεια, ας δούμε τις μεθόδους που χρησιμοποίησε το δίδυμο για να αναγνωρίσει ότι αυτό το έργο τέχνης ήταν ψεύτικο.

1 – Έρευνα προέλευσης

Πρώτα πρέπει να μάθετε από πού προήλθε ο πίνακας. Δηλαδή από ποια δημοπρασία, γκαλερί τέχνης ή ακόμα και προσωπική συλλογή πουλήθηκε. Αυτή η διαδικασία πρέπει να επιστρέψει στη διαδικασία κατασκευής του καμβά από τα χέρια του ίδιου του ζωγράφου.

Στην περίπτωση αυτού του υποτιθέμενου πίνακα του Pollock, οι ερευνητές έλαβαν ένα έγγραφο φαξ που αποδεικνύει την αυθεντικότητά του. Ωστόσο, λόγω σφαλμάτων στις ημερομηνίες και έλλειψης πληροφοριών σε χαρτί, είναι πολύ πιθανό αυτό το έγγραφο να είναι πλαστό, γεγονός που καθιστά αδύνατη την απόδειξη της προέλευσης του έργου τέχνης.

2 - Οπτική ανάλυση

Είναι πολύ πιο εύκολο να αποδείξεις ότι κάτι είναι ψέμα παρά ότι κάτι είναι αλήθεια. Για το λόγο αυτό, η οπτική ανάλυση προϋποθέτει ότι το αναλυόμενο έργο είναι ψεύτικο και αναζητά μοτίβα και χαρακτηριστικά που δεν θα ήταν κατάλληλα για έναν πίνακα Pollock.

Για παράδειγμα, σε αυτόν τον πίνακα που αναλύεται στο βίντεο, υπάρχουν στρώματα μπογιάς που δεν είναι τυπικά για το στυλ του Πόλοκ. Επιπλέον, το έργο δεν είναι υπογεγραμμένο, χαρακτηριστικό που πολλαπλασιάζεται στην αγορά της ψεύτικης ζωγραφικής, καθώς οι πλαστογράφοι προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν αυτή την τακτική για να παραπλανήσουν τους ειδικούς. (https://ctlsites.uga.edu/)

Στο ψεύτικο έργο, είναι ακόμα δυνατό να εντοπιστεί ότι χύθηκαν υγρά για να προκαλέσουν αποτέλεσμα γήρανσης. Στην πραγματικότητα, όταν μυρίζετε καμβά, μπορείτε πραγματικά να μυρίσετε τσάι, καθώς μια από τις τακτικές για την παλαίωση εγγράφων και πίνακες είναι να τα χτυπάτε με φακελάκια τσαγιού.

3 – Φωτογραφία και ανάλυση υπεριώδους

Αυτό το βήμα συνίσταται στη χρήση της κάμερας για τον εντοπισμό διαφορετικών επιπέδων της οθόνης. Με αυτό, είναι δυνατό να πούμε αν ο πίνακας έγινε πάνω από άλλο σχέδιο ή αν έχει περισσότερα από ένα στρώματα, κάτι που μπορεί να υποδηλώνει ότι πρόκειται για ψεύτικο έργο.

Στην περίπτωση του πίνακα που ανέλυσε το δίδυμο, ανακάλυψαν ότι ο καμβάς είχε ήδη χρησιμοποιηθεί σε έναν άλλο πίνακα με γεωμετρικά σχήματα – κάτι καθόλου χαρακτηριστικό του Πόλοκ. Το φίλτρο υπεριώδους ακτινοβολίας χρησιμεύει για την αναγνώριση σημαδιών αποκατάστασης.

Οι ερευνητές κατάφεραν να ανακαλύψουν ότι υπάρχουν μπαλώματα στον καμβά και ότι κάποτε ήταν σκισμένος και ραμμένος μεταξύ τους. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα ότι οποιαδήποτε αποκατάσταση του έργου έγινε με ερασιτεχνικό τρόπο, που δεν θα αποδείκνυε την προέλευσή του από δημοπρασία τέχνης.

4 – Ανάλυση φθορισμού ακτίνων Χ

Με ένα μικρό, πολύ σύγχρονο εξάρτημα, οι ερευνητές μπορούν να εκπέμπουν μέτριες ποσότητες ακτίνων Χ στον πίνακα, προκαλώντας διέγερση των ηλεκτρονίων στο χρώμα, επιτρέποντας στο μηχάνημα να αναγνωρίσει τα χημικά στοιχεία που υπάρχουν στον χρωματισμό.

Για παράδειγμα, κατά την ανάλυση της «ζωγραφικής του Πόλοκ», οι ερευνητές βρήκαν υψηλή συγκέντρωση τιτανίου. Κανονικά, αυτό το εύρημα είναι ένας καθοριστικός παράγοντας για την επιβεβαίωση ότι ένας πίνακας είναι πλαστός, καθώς αυτό το χημικό στοιχείο άρχισε να χρησιμοποιείται σε χρώματα μόλις από το 1930 και μετά.

Αν επρόκειτο για πίνακα του Λεονάρντο Ντα Βίντσι ή άλλου ζωγράφου πριν από τον XNUMXό αιώνα, θα μπορούσε να δηλωθεί αμέσως ότι είναι ένα ψεύτικο έργο τέχνης. Ωστόσο, στην περίπτωση του Pollock, τα χρώματα που περιείχαν τιτάνιο ήταν πολύ διαδεδομένα στην εποχή του, επομένως τίποτα δεν μπορεί να συναχθεί από αυτό το βήμα.

5 - Μικροσκοπία

Το τελευταίο βήμα για τον προσδιορισμό της αυθεντικότητας του έργου είναι να πραγματοποιηθεί μια μικροσκοπική μελέτη του κομματιού. Για αυτό αφαιρούνται μικρά θραύσματα του πίνακα και αναλύονται σε ηλεκτρονικό μικροσκόπιο, ώστε να αναγνωριστούν τα χρώματα που απαρτίζουν τον πίνακα.

Στον πίνακα που αναλύθηκε, διαπιστώθηκε ότι χρησιμοποιήθηκαν ακρυλικά χρώματα. Ωστόσο, ακόμα κι αν αυτό το είδος χρώματος υπήρχε ήδη την εποχή του Pollock, το χημικό συνδετικό του ακρυλικού χρώματος που βρέθηκε στο ψεύτικο έργο θα άρχιζε να κατασκευάζεται μόνο από το 1960 και μετά.

Επιπλέον, υπάρχουν ήδη αρκετές μελέτες που έχουν καταγράψει όλα τα είδη υλικών που χρησιμοποίησε ο Pollock στους πίνακές του, συμπεριλαμβανομένης της σκόνης γης στον τελικό καμβά. Στην περίπτωση αυτού του ψεύτικου πίνακα, αυτό που βρήκαν οι ερευνητές ήταν σκόνη από τσιμέντο που πετάχτηκε στον καμβά, κάτι που δεν συνάδει με το στυλ του Πόλοκ.

Συμπέρασμα

Παρά τις αρχικές αναλύσεις που επιβεβαίωσαν ότι ο αναλυόμενος καμβάς ήταν πλαστός, χάρη σε πιο λεπτομερή ανάλυση φωτογραφίας, ακτίνων Χ και μικροσκοπίας, κατέστη δυνατό να συμπεράνουμε ότι αυτός ο πίνακας δεν είναι πρωτότυπο έργο του Τζάκσον Πόλοκ. Με τον κόσμο της τέχνης τόσο κορεσμένο από παραχαράκτες, πρέπει να δίνεται μεγάλη προσοχή κατά την εκτίμηση των έργων τέχνης.