Νοσταλγία: θα έρθουν ποτέ ξανά στη μόδα τα CD;

Το θανατηφόρο χτύπημα ήταν η απόλυτη επιτυχία του πλατφόρμες ροής, που δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα περισσότερο από 38% των παγκόσμιων εσόδων της μουσικής βιομηχανίας, που επανεφεύρει και επανεφεύρει τον εαυτό της, με μεγάλη δυσκολία, μαζί με την τεχνολογία που προηγήθηκε. Από πέρυσι, η δύσκολη μάχη μεταξύ ψηφιακών και φυσικών πωλήσεων έχει αναδείξει το streaming ως τον απόλυτο νικητή. Και το CD, με τη σειρά του, αντιμετωπίζει το ανεπανόρθωτο τέλος του. Προφανώς. Για τους λάτρεις του, αυτό δεν ισχύει απαραίτητα. Σε αναλυτικό άρθρο για το The Guardian, ο δημοσιογράφος Jumi Akinfenwa δείχνει ότι η υπόθεση είναι λάθος και είναι εμφατική: οι δίσκοι δεν είναι τόσο εκτός μόδας.

Καταστήματα με σύγχρονη προσέγγιση όπως Urban Outfitters, βρήκε μια προκατάληψη στο βινύλιο και τις κασέτες που τα καθιστά ελκυστικά σε ένα ευρύτερο δημογραφικό. νέος, και η δημοτικότητα των συλλεκτικών αντικειμένων στο Ημέρα Record Store ετήσια δείχνει ότι το βινύλιο είχε μια πλήρη αναγέννηση. Αλλά ενώ τα συμπαγή αντιπροσωπεύουν μόνο 30% της παγκόσμιας αγοράς από μουσική, 42% του πληθυσμού του Ηνωμένου Βασιλείου εξακολουθούν να επιλέγουν δίσκους ως την προτιμώμενη μορφή τους, σύμφωνα με μια αναφορά του YouGov. Από αυτό το 42%, τα δύο τρίτα είπαν ότι πιθανότατα θα εξακολουθούσαν να έχουν νέα XNUMX χρονια.

Παρά το γεγονός ότι κακοποιούνται για την άκαμπτη και μη ελκυστική συσκευασία τους σε σύγκριση με τους δίσκους βινυλίου, ίσως στο μέλλον τα άλμπουμ να γίνουν ένα ρετρό αντικείμενο.

Ενώ τα φυσικά άλμπουμ συχνά κακοποιούνται για τους άκαμπτη συσκευασία και συχνά μη ελκυστικά για τη νέα τους πρόταση, κάποιοι το βλέπουν επίσης ως ένα ελκυστικό χαρακτηριστικό. Αυτό συμβαίνει με Στέφανος Thomas Erlewine, ο ανώτερος συντάκτης του Ολη η μουσική, ο οποίος λέει στον Guardian: «Θέλω να έχω χαρτονομίσματα εκεί έξω. Διαπίστωσα ότι τα CD liners, ειδικά για επανεκδόσεις στη δεκαετία του '90 και μετά, μπορεί να είναι τα μόνα λεπτομερή γραπτά διαθέσιμα για ορισμένους καλλιτέχνες, σκηνές, εποχές και ετικέτες. ".

Οι μεταχειρισμένοι δίσκοι compact αποδεικνύονται εξίσου δημοφιλείς: είναι η ταχύτερα αναπτυσσόμενη μορφή πωλήσεων σύμφωνα με Discogs, σημειώνοντας αύξηση του 28% πέρυσι. Ο ειδικός δισκογραφίας της εταιρείας, Brent Greissle, δηλώνει: "Ως κάποιος που είναι πάντα σε επιφυλακή για νέα μουσική, η γενική έλλειψη προσοχής στα άλμπουμ σημαίνει ότι συνήθως μπορώ να βρω πολλά περισσότερα από αυτά που μου αρέσουν χωρίς να χρειάζεται να πληρώσω ένα πακέτο premium.".

Τα CD είναι ένα χρυσωρυχείο που κρύβεται

Παρά το γεγονός ότι το μεταχειρισμένο σινγκλ γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής εναλλακτική λύση στο βινύλιο, η σχετική προσιτή τιμή του χρησιμεύει επίσης ως σημάδι της παρακμής του. Ρίτσαρντ Φάρνελ, συνιδιοκτήτης του ανταλλαγή βινυλίου, ένα δισκάδικο στο Μάντσεστερ, λέει: «Πουλάμε ακόμα πολλά σινγκλ, αλλά σε πολύ φθηνότερες τιμές από ό,τι πριν από πέντε έως δέκα χρόνια. Δεν υπάρχουν στοιχεία για αναβίωση CD - τα περισσότερα δισκοπωλεία που άνοιξαν πρόσφατα δεν τα μεταφέρουν συνήθως (προς πώληση). ”

Αντίθετα, αυτά τα καταστήματα επιλέγουν το βινύλιο – για DJs, τόσο για νοσταλγούς όσο και για τους νεότερους πελάτες τους, τους τακτικούς πελάτες που καταναλώνουν ρετρό εμπορεύματα. Κανένας από αυτούς τους ρόλους δεν καλύπτεται αυτήν τη στιγμή από CD. «Τα CD δεν έχουν τόσο τη μοναδικότητα του βινυλίου όσο την αξιαγάπητη αδεξιότητα των κασετών», λέει. Rebecca Tuhus-Dbrow, συγγραφέας του προσωπικό στερεοφωνικό συγκρότημα. «Μπορεί να μην ευνοούν τόσο τη νοσταλγία γιατί ίσως δεν είχαμε την ευκαιρία να τα χάσουμε τόσο πολύ. Ομοίως, δεν μπορούμε να τους συνδέσουμε έντονα με καμία προηγούμενη εποχή».

Αλλά αυτό μπορεί να έχει αρχίσει να αλλάζει. "Ο γενιά Ζ εισέρχεται στη ζώνη της νοσταλγίας», τονίζει ο Greissle. «Οι άνθρωποι είναι πιθανό να επανασυνδεθούν με τη νεολαία τους και να αγοράσουν τη μουσική που αγάπησαν στις μορφές με τις οποίες τη δημιούργησαν αρχικά. Έχω ήδη δει κάποιες ενδείξεις ότι οι άνθρωποι επανασυνδέονται με εκείνη την εποχή αγοράζοντας iPods ενημερωμένη πρώτη γενιά."

Όπως τόσοι άλλοι, το hipster είναι υπεύθυνος για αυτές τις αναβιώσεις. «Κάτι που κάποτε ήταν το κυρίαρχο σχήμα ξεθωριάζει από το κέφι πριν κάποιος το ανακαλύψει ξανά για να ξεχωρίσει από το υπόλοιπο πλήθος», σχολιάζει. «Για να είμαι ειλικρινής, πάντα πίστευα ότι τα CD είναι κάτι που αποκαλώ "χίπστερ κρυπτονίτης", αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει. Ο χρόνος θα δείξει.".

Εάν το μέλλον φαίνεται αβέβαιο, η αγορά φυσικών δίσκων εξακολουθεί να δείχνει σημάδια επιμονής όπως θέλουν οι τραγουδιστές της ποπ Adele e Taylor Swift χτυπώντας το σημάδι του πωλήθηκαν ένα εκατομμύριο CD μόνο στις ΗΠΑ με τις τελευταίες τους κυκλοφορίες σύμφωνα με Διάγραμμα Billboard 200, που μετράει τις πωλήσεις των άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στη χώρα. Στην άλλη άκρη του κόσμου, ο όμιλος της Νότιας Κορέας BTS προστίθεται σε περίπου 1.5 εκατ. των συμπαγών δίσκων που πωλούνται μόνο σε προ πώληση στη χώρα του, καταρρίπτοντας το δικό του ρεκόρ.

Μετέωρη επιτυχία στην Ασία

Αν αφενός το δυτικοί καλλιτέχνες προσπαθούν να επανεφεύρουν τους εαυτούς τους και αναζητούν νέους τρόπους για να μην εγκαταλείψουν τη φυσική απελευθέρωση μια για πάντα, το ανατολίτες καλλιτέχνες, από την άλλη, φαίνεται να έχει βρει τη λύση: τα CD έχουν γίνει άρθρο του πίστη μεταξύ ομάδων και οπαδών.

στοιχηματισμός τολμηρά σχέδια e συλλεκτικές κάρτες κάθε μέλους του ομίλου, οι φυσικές πωλήσεις δίσκων στην Ασία αποτελούν σημαντικό μέρος του κέρδους και το επανακυκλοφορεί με την προσθήκη ακυκλοφόρητων τραγουδιών αποτελεί φυσικό πόρο για τη βιομηχανία. Ο ίδιος καλλιτέχνης μπορεί να προσφέρει στους θαυμαστές μια σειρά από διαφοροποιημένη συσκευασία για την ίδια κυκλοφορία για παράδειγμα και οι προσφορές σεζόν δεν παραιτούνται.

Οι προσπάθειες αποδίδουν αριθμητικά. Ο προαναφερόμενος κορεατικός όμιλος BTS πούλησε περισσότερα από τρία εκατομμύρια των αντιγράφων με τη σειρά Αγάπα τον εαυτό σου. Οι συμπατριώτες σου, Μεγάλη έκρηξη, είναι οι αγορίστικο συγκρότημα που πούλησαν τους περισσότερους δίσκους παγκοσμίως και ο αριθμός τους ξεπερνά τις επιτυχίες όπως Αγόρια Backstreet e Μια κατευθυνση. Σε δέκα χρόνια των σταδιοδρομιών που αθροίζουν περίπου 160 εκατ. των συμπαγών δίσκων που πωλούνται.

Οχι Ιαπωνία, οι αριθμοί είναι ακόμα πιο εκφραστικοί. Οι πωλήσεις CD αντιστοιχούν σε 85% της αγοράς, ενισχυμένη από την αντίσταση του ίδιου του κοινού να εγκαταλείψει τον πόρο. Αλλά υπάρχουν και άλλα: όταν αγοράζετε ένα CD, για παράδειγμα, υπάρχουν πιθανότητες να διαγωνιστείτε για μια εκδήλωση όπου οι ίδιοι οι καλλιτέχνες είναι παρόντες. Αυτά τα γεγονότα ονομάζονται fansign, όπου τα είδωλα δίνουν αυτόγραφο στη διάπλαση και εκμεταλλεύονται την ευκαιρία να μιλήσουν με τους θαυμαστές για μια σύντομη στιγμή, και το HiTouch, όπου είναι δυνατόν να δοθεί α "κόλλα πέντε" στην καρδιά σου καλλιτέχνη. Δεν είναι παράξενο για το ίδιο άτομο να αγοράζει μια σειρά από άλμπουμ με τρέλα για αυτό το χρυσό εισιτήριο. Δουλεύει. Και όλοι είναι ικανοποιημένοι. Ίσως το επικείμενο μέλλον των CD να μην είναι τόσο θολό τελικά.

πηγή: The Guardian