Η NASA δημοσίευσε φωτογραφίες 8K της Σελήνης κατά τη διάρκεια της πτήσης του Artemis II.

A NASAΗ αμερικανική διαστημική υπηρεσία δημοσίευσε σήμερα (07) τις πρώτες εικόνες που κατέγραψαν αστροναύτες... Αποστολή Άρτεμις II, κατά τη διέλευσή του από τη Σελήνη. Το συμβάν ήταν ζωντανή μετάδοση στις 6 Απριλίου. Δείτε παρακάτω:

ΥΠΟΔΕΙΞΗ: Στο τέλος αυτής της ανάρτησης θα βρείτε εκδόσεις υψηλής ανάλυσης για λήψη και χρήση ως ταπετσαρία για τον υπολογιστή ή το smartphone σας.

Τα σύνορα δύο κόσμων: Ο πλανήτης μας πλησιάζει περνώντας πίσω από τη Σελήνη σε αυτή την εικόνα που τραβήχτηκε από το πλήρωμα του... Άρτεμις Β Κατά τη διάρκεια της σεληνιακής της πτήσης, περίπου έξι λεπτά πριν από τη δύση του ηλίου, η Γη βρίσκεται στη φάση αύξησης της ηλιακής ακτινοβολίας, με το ηλιακό φως να προέρχεται από τα δεξιά. Η σκοτεινή πλευρά της Γης είναι η νύχτα. Στην ημερήσια πλευρά της Γης, στροβιλιζόμενα σύννεφα είναι ορατά πάνω από ένα απαλό μπλε στην περιοχή της Αυστραλίας και της Ωκεανίας. Οι γραμμές των μικρών κοιλοτήτων στην τραχιά επιφάνεια της Σελήνης είναι αλυσίδες δευτερογενών κρατήρων. Αυτές οι δομές σχηματίζονται από υλικό που εκτοξεύεται κατά τη διάρκεια μιας βίαιης πρωτογενούς πρόσκρουσης.

Τελικές προετοιμασίες για την χαμηλή υπέργεια διάβαση: Ο πιλότος του Artemis II, Βίκτορ Γκλόβερ, ο διοικητής Ριντ Γουάιζμαν και ο ειδικός αποστολής Τζέρεμι Χάνσεν προετοιμάζονται για το ταξίδι τους γύρω από το... η μακρινή πλευρά της Σελήνης, στήνοντας τον εξοπλισμό της κάμεράς τους λίγο πριν ξεκινήσουν τις παρατηρήσεις τους γύρω από τη σελήνη.

Ηλιοβασίλεμα στη Γη: Τραβηγμένη μέσα από το παράθυρο του διαστημοπλοίου Orion στις 6:41 μ.μ. EDT (18:41 μ.μ. ώρα Μπραζίλια) στις 19 Απριλίου 2026, κατά τη διάρκεια της πτήσης του πληρώματος της αποστολής Artemis II κοντά στη Σελήνη. Μια γαλαζωπή, αχνή Γη, με φωτεινά λευκά σύννεφα, βρίσκεται πίσω από την κρατηρωμένη σεληνιακή επιφάνεια. Η σκοτεινή πλευρά της Γης βιώνει νύχτα. Στην ηλιόλουστη πλευρά του πλανήτη, στροβιλιζόμενα σύννεφα είναι ορατά πάνω από την περιοχή της Αυστραλίας και της Ωκεανίας. Στο προσκήνιο, ο κρατήρας Ohm διαθέτει αναβαθμιδωτά χείλη και έναν επίπεδο πυθμένα που διακόπτεται από κεντρικές κορυφές. Οι κεντρικές κορυφές σχηματίζονται σε σύνθετους κρατήρες όταν η σεληνιακή επιφάνεια, που υγροποιείται από την πρόσκρουση, εκτοξεύεται προς τα πάνω κατά τη διάρκεια του σχηματισμού του κρατήρα.

Σεληνιακή selfie: Στη μέση της περιόδου παρατήρησης της σελήνης, τα μέλη του πληρώματος του Άρτεμις Β΄ – Ριντ Γουάιζμαν, Βίκτορ Γκλόβερ, Κριστίνα Κοχ και Τζέρεμι Χάνσεν - Σταματούν για να γυρίσουν την κάμερα και να βγάλουν μια selfie μέσα στο διαστημόπλοιο Orion.

Φύλακας του Νυχτερινού Ουρανού: Ελαφρώς περισσότερο από το μισό της Σελήνης γεμίζει το αριστερό μισό της εικόνας. Η ορατή πλευρά, που χαρακτηρίζεται από σκούρες κηλίδες αρχαίας λάβας, είναι ορατή στο άνω τρίτο του σεληνιακού δίσκου. Η λεκάνη Orientale, ένας κυκλικός κρατήρας με μια μαύρη κηλίδα αρχαίας λάβας στο κέντρο της, περιβάλλεται από δακτυλίους βουνών. Η κυκλική μαύρη κηλίδα βορειοανατολικά του Orientale είναι ο κρατήρας Grimaldi, και ο κρατήρας Aristarchus είναι η φωτεινή λευκή κηλίδα ανάμεσα σε μια σκούρα γκρι ροή λάβας στο πάνω μέρος της εικόνας.

Μια στιγμή με το φεγγάρι: Σε αυτήν την εικόνα της Σελήνης, που τραβήχτηκε από το πλήρωμα του Artemis II στις 14:19 μ.μ. EDT (ώρα Μπραζίλια), λίγο πριν από την έναρξη της περιόδου παρατήρησης, η λεκάνη Orientale είναι ορατή στο κέντρο, με μια σκοτεινή κηλίδα αρχαίας λάβας που διαπέρασε τον σεληνιακό φλοιό σε μια έκρηξη που συνέβη πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Αυτός ο κρατήρας πρόσκρουσης, διαμέτρου 965 χιλιομέτρων, βρίσκεται στη μετάβαση μεταξύ της κοντινής και της μακρινής πλευράς της Σελήνης και μπορεί να παρατηρηθεί εν μέρει από τη Γη. Ο μικρός, φωτεινός κρατήρας στα αριστερά του είναι ο Byrgius, ο οποίος έχει ακτίνα 400 χιλιομέτρων που εκτείνεται από τη λεκάνη του.

Ριντ Γουάιζμαν: Ο κυβερνήτης του Artemis II, Reid Wiseman, κοιτάζει έξω από το παράθυρο του διαστημοπλοίου Orion στην αρχή της πρώτης περιόδου σεληνιακής παρατήρησης της ημέρας. Καθ' όλη τη διάρκεια της έκτης ημέρας της αποστολής, ο Wiseman και οι συνάδελφοί του έκαναν εκ περιτροπής παρατήρηση στα παράθυρα, τραβώντας εικόνες και βίντεο της Σελήνης, καθώς και καταγράφοντας παρατηρήσεις. Οι αστροναύτες αποτελούν μέρος της επιστημονικής ομάδας και τα δεδομένα που συλλέγονται θα διαμορφώσουν το μέλλον της σεληνιακής επιστήμης.

Σκιές στον κρατήρα Vavilov: μια κοντινή θέα, που τραβήχτηκε από το πλήρωμα του Άρτεμις Β΄, Η εικόνα δείχνει τον κρατήρα Vavilov, στην άκρη της παλαιότερης και μεγαλύτερης λεκάνης Hertzsprung. Η δεξιά πλευρά της εικόνας δείχνει τη μετάβαση από το λείο υλικό μέσα σε έναν εσωτερικό δακτύλιο βουνών στο πιο τραχύ έδαφος γύρω από το χείλος. Ο κρατήρας Vavilov και άλλοι κρατήρες, καθώς και τα εκτοξεύματά τους, τονίζονται από τις μεγάλες σκιές στον τερματικό κόμβο, το όριο μεταξύ σεληνιακής ημέρας και νύχτας. Η εικόνα τραβήχτηκε με φορητή κάμερα με εστιακή απόσταση 400 mm, ενώ το πλήρωμα πετούσε πάνω από την άλλη πλευρά της Σελήνης.

Ολική έκλειψη ηλίου Άρτεμις II, μερική άποψη: Μια κοντινή όψη από το διαστημόπλοιο Orion κατά τη διάρκεια της σεληνιακής πτήσης του πληρώματος Artemis II στις 6 Απριλίου 2026, καταγράφει μια ολική έκλειψη ηλίου, με μόνο ένα μέρος της Σελήνης ορατό στην εικόνα, καθώς καλύπτει πλήρως τον Ήλιο. Αν και ολόκληρος ο σεληνιακός δίσκος εκτείνεται πέρα ​​από την εικόνα, το αμυδρό ηλιακό στέμμα παραμένει ορατό ως ένα απαλό φωτοστέφανο γύρω από την άκρη της Σελήνης. Από αυτό το πλεονεκτικό σημείο στο βαθύ διάστημα, η Σελήνη φαινόταν αρκετά μεγάλη για να διατηρήσει σχεδόν 54 λεπτά ολικής έκλειψης, πολύ περισσότερο από τις ολικές ηλιακές εκλείψεις που συνήθως φαίνονται από τη Γη. Αυτή η περικομμένη προοπτική τονίζει την κλίμακα της ευθυγράμμισης και αποκαλύπτει ανεπαίσθητες δομές στο στέμμα κατά τη διάρκεια της σπάνιας και παρατεταμένης έκλειψης που παρατηρήθηκε από το πλήρωμα. Η έντονη ασημένια λάμψη στο αριστερό άκρο της εικόνας είναι ο πλανήτης Αφροδίτη. Ο στρογγυλεμένος, σκούρος γκρι σχηματισμός που είναι ορατός κατά μήκος του σεληνιακού ορίζοντα μεταξύ των θέσεων 9 και 10 η ώρα είναι η Mare Crisium, ένας σχηματισμός ορατός από τη Γη. Βλέπουμε αμυδρές σεληνιακές λεπτομέρειες επειδή το φως που ανακλάται από τη Γη παρέχει μια πηγή φωτισμού.

Μια νέα οπτική για τη Σελήνη: Η Γη δύει στις 6:41 μ.μ. EDT (18:41 μ.μ. ώρα Μπραζίλια) στις 19 Απριλίου 2026, πάνω από το καμπύλο άκρο της Σελήνης, σε αυτή τη φωτογραφία που τραβήχτηκε από το πλήρωμα του Artemis II κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους γύρω από την απέναντι πλευρά της Σελήνης. Η λεκάνη Orientale βρίσκεται στην άκρη της ορατής σεληνιακής επιφάνειας. Η λεκάνη Hertzsprung εμφανίζεται ως δύο ανεπαίσθητοι ομόκεντροι δακτύλιοι, που διακόπτονται από τον Vavilov, έναν νεότερο κρατήρα που επικαλύπτει την παλαιότερη δομή. Οι γραμμές εσοχής είναι αλυσίδες δευτερογενών κρατήρων που σχηματίστηκαν από εκτοξευόμενο υλικό από την τεράστια πρόσκρουση που δημιούργησε τον Orientale. Η σκοτεινή πλευρά της Γης βιώνει νύχτα. Στην ημερήσια πλευρά της Γης, στροβιλιζόμενα σύννεφα είναι ορατά πάνω από την περιοχή της Αυστραλίας και της Ωκεανίας.

Πλαισιώνοντας τη σκηνή: Ο αστροναύτης της Καναδικής Διαστημικής Υπηρεσίας (CSA) και ειδικός στην αποστολή Artemis II, Jeremy Hansen, φωτογραφίζεται μέσα από το παράθυρο του διαστημοπλοίου Orion κατά την έναρξη της σεληνιακής πτήσης του Artemis II. Ο Hansen και οι συνάδελφοί του πέρασαν περίπου επτά ώρες εναλλάξ στα παράθυρα του Orion για να συλλέξουν επιστημονικά δεδομένα και να τα μοιραστούν με την ομάδα στη Γη.

Άρτεμις Β΄ στην Έκλειψη: Αυτή η εικόνα, που τραβήχτηκε από το πλήρωμα του Artemis II κατά τη διάρκεια της σεληνιακής τους πτήσης στις 6 Απριλίου 2026, δείχνει τη Σελήνη να επισκιάζει εντελώς τον Ήλιο. Από την οπτική γωνία του πληρώματος, η Σελήνη φαίνεται αρκετά μεγάλη ώστε να καλύπτει πλήρως τον Ήλιο, δημιουργώντας σχεδόν 54 λεπτά ολότητας και επεκτείνοντας τη θέα πολύ πέρα ​​από αυτό που είναι δυνατό από τη Γη. Το ηλιακό στέμμα σχηματίζει ένα φωτεινό φωτοστέφανο γύρω από τον σκοτεινό σεληνιακό δίσκο, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες της εξωτερικής ατμόσφαιρας του Ήλιου που κανονικά κρύβεται από τη φωτεινότητά του. Τα αστέρια είναι επίσης ορατά, συνήθως πολύ αμυδρά για να τα δείτε όταν φωτογραφίζετε τη Σελήνη, αλλά με τη Σελήνη στο σκοτάδι, τα αστέρια παρατηρούνται εύκολα. Αυτή η μοναδική οπτική γωνία παρέχει μια εκπληκτική εικόνα και μια πολύτιμη ευκαιρία για τους αστροναύτες να καταγράψουν και να περιγράψουν το ηλιακό στέμμα κατά την επιστροφή της ανθρωπότητας στο βαθύ διάστημα. Η αμυδρή λάμψη της ορατής πλευράς της Σελήνης είναι ορατή σε αυτήν την εικόνα, έχοντας φωτιστεί από το φως που ανακλάται από τη Γη.

Όλα είναι στις λεπτομέρειες: Κατά τη διάρκεια της περιόδου παρατήρησης της σεληνιακής διέλευσης, το πλήρωμα του Artemis II κατέγραψε αυτήν την εικόνα στις 15:41 μ.μ. EDT (ώρα Μπραζίλια), δείχνοντας τους δακτυλίους της λεκάνης Orientale, ενός από τους μεγαλύτερους, νεότερους και καλύτερα διατηρημένους κρατήρες πρόσκρουσης στη Σελήνη. Αυτοί οι ομόκεντροι δακτύλιοι προσφέρουν στους επιστήμονες μια σπάνια ευκαιρία να παρατηρήσουν πώς οι μαζικές προσκρούσεις διαμορφώνουν τις πλανητικές επιφάνειες, βοηθώντας στη βελτίωση των μοντέλων σχηματισμού κρατήρων και της γεωλογικής ιστορίας της Σελήνης. Στη θέση 10 η ώρα της λεκάνης Orientale, οι δύο μικρότεροι κρατήρες (τους οποίους το πλήρωμα του...) Άρτεμις Β (Προτάθηκε να ονομαστούν Integrity και Carroll) είναι ορατά. Αυτά τα χαρακτηριστικά υπογραμμίζουν πώς οι παρατηρήσεις του πληρώματος μπορούν να υποστηρίξουν άμεσα την αναγνώριση των επιφανειακών χαρακτηριστικών και την επιστήμη σε πραγματικό χρόνο.

Η ασφάλεια πάνω απ' όλα κατά τη διάρκεια της έκλειψης: Το πλήρωμα του Artemis II – η ειδικός αποστολής Christina Koch (πάνω αριστερά), η ειδικός αποστολής Τζέρεμι Χάνσεν (κάτω αριστερά), Διοικητής Ριντ Γουάιζμαν (κάτω δεξιά) και πιλότος Βίκτορ Γκλόβερ (πάνω δεξιά) – χρησιμοποιεί γυαλιά ασφαλείας για την έκλειψη, πανομοιότυπα με αυτά που παράγονται από NASA Για την δακτυλιοειδή έκλειψη του 2023 και την ολική ηλιακή έκλειψη του 2024, για την προστασία των ματιών κατά τη διάρκεια των κρίσιμων στιγμών της ηλιακής έκλειψης που παρακολούθησαν καθώς περνούσε από τη Σελήνη. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκαν γυαλιά έκλειψης στη Σελήνη για την ασφαλή παρατήρηση μιας ηλιακής έκλειψης.

Ηλιακή έκλειψη που αναδύεται στον Ωρίωνα: Η εικόνα, που τραβήχτηκε από το διαστημόπλοιο Orion κοντά στο τέλος της σεληνιακής πτήσης της αποστολής Artemis II στις 6 Απριλίου, δείχνει τον Ήλιο να αρχίζει να αναδύεται πίσω από τη Σελήνη καθώς η έκλειψη ολοκληρώνεται. Στην εικόνα, μόνο ένα τμήμα της Σελήνης είναι ορατό, με την καμπύλη άκρη της να αποκαλύπτει μια φωτεινή λωρίδα ηλιακού φωτός που επιστρέφει μετά από σχεδόν μία ώρα σκότους. Στις τελευταίες στιγμές της έκλειψης που παρατηρήθηκε από το πλήρωμα, το επανεμφανιζόμενο φως δημιουργεί μια έντονη αντίθεση με τη σιλουέτα της Σελήνης και αποκαλύπτει τη σεληνιακή τοπογραφία που κανονικά δεν είναι ορατή κατά μήκος του σεληνιακού σκέλους. Αυτή η φευγαλέα φάση αποτυπώνει τη δυναμική ευθυγράμμιση του Ήλιου, της Σελήνης και του διαστημοπλοίου Orion στο ταξίδι της επιστροφής του από την άλλη πλευρά της Σελήνης.

Ένα ηλιοβασίλεμα στη Γη: Η σεληνιακή επιφάνεια γεμίζει το κάδρο με ευκρινείς λεπτομέρειες, όπως φαίνεται κατά τη διάρκεια της σεληνιακής πτήσης της αποστολής Artemis II, ενώ η Γη, στο βάθος, βρίσκεται στο φόντο. Αυτή η εικόνα τραβήχτηκε στις 6:41 μ.μ. EDT (18:41 μ.μ. ώρα Μπραζίλια) στις 19 Απριλίου 2026, μόλις τρία λεπτά πριν το διαστημόπλοιο Orion και το πλήρωμά του περάσουν πίσω από τη Σελήνη και χάσουν την επαφή με τη Γη για 40 λεπτά πριν επανεμφανιστούν στην άλλη πλευρά. Σε αυτήν την εικόνα, το σκοτεινό τμήμα της Γης είναι κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενώ στην πλευρά της ημέρας, στροβιλιζόμενα σύννεφα είναι ορατά πάνω από την περιοχή της Αυστραλίας και της Ωκεανίας. Στο προσκήνιο, ο κρατήρας Ohm εμφανίζει βαθμιδωτά χείλη και έναν σχετικά επίπεδο πυθμένα που χαρακτηρίζεται από κεντρικές κορυφές - που σχηματίστηκαν όταν η επιφάνεια ανυψώθηκε κατά τη διάρκεια της πρόσκρουσης που δημιούργησε τον κρατήρα.

Έτοιμοι για ένα κοντινό πλάνοΗ εικόνα, που τραβήχτηκε από το πλήρωμα του Artemis II, δείχνει το έντονα κρατηρωμένο έδαφος της ανατολικής άκρης της λεκάνης του Νότιου Πόλου-Aitken, με τον σκιασμένο τερματικό (το όριο μεταξύ σεληνιακής ημέρας και νύχτας) στην κορυφή. Η λεκάνη του Νότιου Πόλου-Aitken είναι η μεγαλύτερη και παλαιότερη λεκάνη στη Σελήνη, προσφέροντας μια ματιά στη γεωλογική ιστορία της Σελήνης κατά τη διάρκεια δισεκατομμυρίων ετών.

Σκιές στο χείλος της σεληνιακής ημέρας: Το πλήρωμα του Artemis II κατέγραψε ένα τμήμα της Σελήνης να αναδύεται στον τερματικό σταθμό (το όριο μεταξύ σεληνιακής ημέρας και νύχτας), όπου το φως του ήλιου ρίχνει μακριές, δραματικές σκιές στην επιφάνεια. Αυτό το φως τονίζει την τραχιά τοπογραφία της Σελήνης, αποκαλύπτοντας κρατήρες, κορυφογραμμές και δομές σε σχήμα μπολ με εκπληκτική λεπτομέρεια. Χαρακτηριστικά κατά μήκος του τερματικού σταθμού, όπως ο κρατήρας Jule, ο κρατήρας Birkhoff, ο κρατήρας Stebbins και τα γύρω υψίπεδα, ξεχωρίζουν. Από αυτή την οπτική γωνία, η αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς ενισχύει την πολυπλοκότητα της σεληνιακής επιφάνειας με τρόπους που δεν είναι ορατοί υπό πλήρη φωτισμό. Η εικόνα τραβήχτηκε περίπου τρεις ώρες μετά την έναρξη της περιόδου παρατήρησης της σελήνης από το πλήρωμα, ενώ πετούσαν πάνω από την αθέατη πλευρά της Σελήνης την έκτη ημέρα της αποστολής.

Το ηλιοβασίλεμα πάνω από το σεληνιακό άκρο: Η Γη φαίνεται μικροσκοπική, ενώ η Σελήνη ξεχωρίζει σε αυτή τη φωτογραφία που τραβήχτηκε από το πλήρωμα του Artemis II κατά τη διάρκεια της σεληνιακής τους πτήσης στις 6 Απριλίου 2026. Τραβηγμένη 36 λεπτά πριν από τη δύση του ηλίου, ο πλανήτης μας είναι ορατός στο σκοτάδι του διαστήματος, πέρα ​​από την φωτισμένη άκρη της Σελήνης. Η Γη βρίσκεται στη φάση της ημισελήνου, με το ηλιακό φως να προέρχεται από τα δεξιά. Η σεληνιακή λεκάνη Orientale, με το σκούρο φόντο από ψυχρή λάβα και εξωτερικούς δακτυλίους βουνών, καλύπτει σχεδόν το κάτω τρίτο της φωτογραφημένης σεληνιακής επιφάνειας. Τα διαφορετικά χρώματα στη λεκάνη υποδεικνύουν τη σύνθεση των ορυκτών της. Οι γραμμές των μικρών κοιλοτήτων πάνω από το Orientale είναι αλυσίδες δευτερογενών κρατήρων, που σχηματίζονται από υλικό που εκτοξεύτηκε κατά τη διάρκεια μιας βίαιης πρωτογενούς πρόσκρουσης. Και οι δύο νέοι κρατήρες για τους οποίους το πλήρωμα του Artemis II πρότεινε ονόματα - Integrity και Carroll - είναι πλήρως ορατοί. Η άκρη της ορατής επιφάνειας της Σελήνης ονομάζεται «σεληνιακό σκέλος». Βλέποντάς την από μακριά, μοιάζει σχεδόν με κυκλικό τόξο, εκτός από όταν φωτίζεται από πίσω, όπως σε άλλες εικόνες που τραβήχτηκαν από το πλήρωμα του Artemis II.

Επωφεληθείτε από τη χρήση αυτών των εικόνων ως ταπετσαρία στον υπολογιστή ή το smartphone σας κατεβάζοντας το πακέτο υψηλής ανάλυσης. σε αυτόν τον σύνδεσμο ή απευθείας από Πύλη της NASA.

Ζωντανή μετάδοση

Συνεχίστε να παρακολουθείτε την ζωντανή μετάδοση της αποστολής στο επίσημο κανάλι του NASA στο Youtube:

Δείτε επίσης:

Κείμενο αναθεωρημένο από Alexandre Marques στις 07/04/2026.