A Nintendo Direct που προβλήθηκε στις 15 Ιουνίου 2021 εξέπληξε πολλούς με την ανακοίνωση του Metroid τρόμος, νέα 2D περιπέτεια από την Samus Aran, τον θρυλικό χαρακτήρα του Big N. 19 χρόνια μετά την τελευταία της νέα 2D περιπέτεια, το Metroid Fusion, το να βλέπεις τη χρονολογία της σειράς να προχωράει είναι ένα όνειρο που γίνεται πραγματικότητα για πολλούς θαυμαστές, συμπεριλαμβανομένου αυτού που σου γράφει.

Αλλά, μαζί με αυτό, πολλοί άνθρωποι που παρακολουθούσαν την εκδήλωση μάλλον δεν κατάλαβαν τον πραγματικό αντίκτυπο της ανακοίνωσης. Σε αυτό το ειδικό, σκοπεύουμε να εξηγήσουμε την ιστορία του Metroid στο σύνολό του, αλλά εστιάζοντας μόνο στα δισδιάστατα παιχνίδια του. Σε αυτή την περίπτωση, η σειρά Ακμή e Άλλα Μ δεν θα αντιμετωπιστεί. 

Προέλευση

Όταν το NES κυκλοφόρησε στα μέσα της δεκαετίας του '80, ο σχεδιασμός παιχνιδιών στο σύνολό του ήταν ακόμα στα σπάργανα. Τα περισσότερα υπάρχοντα παιχνίδια εκείνη την εποχή ακολούθησαν το μοντέλο των arcades, δηλαδή παιχνίδια με επαναλαμβανόμενο gameplay όπου ο κύριος στόχος ήταν να επιτευχθεί υψηλότερο σκορ από αυτό που είχε καταχωρηθεί προηγουμένως. 

Μεγάλο μέρος της λεγόμενης επανάστασης που έφερε η Nintendo στα παιχνίδια, συγκεκριμένα, ήταν να ξεφύγει από αυτό το μοντέλο. Το Super Mario Bros έφερε την εμπειρία της συνεχούς προόδου μέσα από κόσμους και φάσεις, The Legend of Zelda έδωσε στον παίκτη ελευθερία όχι μόνο να προχωρήσει μπροστά (αν και, σε αυτό το πρώτο παιχνίδι, η ελευθερία ήταν τόσο μεγάλη που φαινόταν ότι ο χρήστης είχε χαθεί).

Ωστόσο, παρόλο που και οι δύο τίτλοι ήταν διαφορετικοί, υπήρχε κάποια ομοιότητα μεταξύ τους που θα μπορούσε να εφαρμοστεί μαζί. Έτσι, μαζί με δυνατές εμπνεύσεις από τη διάσημη σειρά ταινιών αλλοδαπός, θα γεννιόταν το Metroid. Κατασκευασμένο από την ομάδα R&D1 της Nintendo, το παιχνίδι θα συνδύαζε την εξερεύνηση της Zelda με το gameplay πλατφόρμας του Mario. Όταν κυκλοφόρησε ο τίτλος το 1986, έγινε δεκτός ως επιτυχία από την ατμόσφαιρα του πλανήτη. Zeebes, η ευφυής εξέλιξη της συλλογής αντικειμένων για να μπορέσεις να περάσεις από νέα εμπόδια και, τέλος, η μεγάλη έκπληξη: ο πρωταγωνιστής.

Τελειώνοντας το παιχνίδι σε χρόνο λιγότερο από τέσσερις ώρες, η πανοπλία του Samus αφαιρέθηκε αποκαλύπτοντας μια γυναικεία φιγούρα που φορούσε μαγιό. Ομολογώ ότι κοιτάζοντας από μια σύγχρονη οπτική, η ανάγκη να φοράει αυτό το είδος ρούχων είναι σεξιστική, αλλά κοιτάζοντας την εποχή, το παιχνίδι έσπασε πολλά πρότυπα, κυρίως επειδή η Samus ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες πρωταγωνίστριες σε παιχνίδια – και, αυτή τη μέρα, συνεχίζει να είναι μια από τις πιο διάσημες.

Το 2004, α ξανακάνω του τίτλου κυκλοφόρησε για το Game Boy Advance. Που ονομάζεται Metroid Zero Mission, το παιχνίδι επαναπροσδιορίζει τον πρώτο τίτλο σαν να βγήκε στην εποχή του Super Metroid. Ειλικρινά, εκτός αν έχει ιστορική αξία, δεν υπάρχει προς το παρόν κανένας λόγος να επιστρέψουμε στον πρώτο τίτλο εκτός από αυτόν ξανακάνω. 

ο δεύτερος τίτλος

Είναι με μουσική με ερεθιστικούς και απελπισμένους τόνους που Metroid II δείχνει το πρόσωπό του για πρώτη φορά. Υπάρχει η οθόνη τίτλου, το λογότυπο και η μουσική που, ίσως, είναι ένα από τα ηχητικά κομμάτια που με ενοχλούν περισσότερο στα βιντεοπαιχνίδια. Όχι επειδή είναι κακή, το αντίθετο. Ο απελπισμένος τόνος είναι σίγουρα υπέροχος, αλλά δεν νομίζω ότι κανένα κομμάτι καθορίζει τη μοναξιά του Metroid II όπως και αυτό το τραγούδι.

Όσο κι αν το πρώτο Metroid είναι ήδη ένα παιχνίδι γεμάτο ατμόσφαιρα, το δεύτερο το οδηγεί σε ένα νέο επίπεδο. Η αποστολή του Samus είναι να εξοντώσει μια φυλή, στην προκειμένη περίπτωση τους τίτλους μετρό, για να αποτρέψει τη χρήση τους ως τα τρομερά όπλα καταστροφής που έχουν τη δυνατότητα να γίνουν. Με αυτό κατά νου ο Samus πηγαίνει στον πλανήτη SR388, με στόχο, στο τέλος, να φύγει από εκεί με μια λιγότερη ανησυχία για τον γαλαξία. 

Δεδομένου του θέματος, το παιχνίδι αλλάζει λίγο στις αρχικές του στιγμές. Η αισιόδοξη μουσική σας συνοδεύει καθώς περπατάτε στην επιφάνεια του πλανήτη μέχρι να βρείτε το πρώτο σας metroid. Ο μετρητής metroid δείχνει ότι υπάρχουν ακόμα 39 στον πλανήτη. Όταν εξαλείφετε αυτό το πρώτο, ο αριθμός πέφτει στο 38 και συμβαίνει ένας σεισμός, ανοίγοντας μια προηγουμένως μη διαθέσιμη δίοδο. Είναι αυτή τη στιγμή που το παιχνίδι σας δίνει ήδη όλες τις απαραίτητες πληροφορίες και ξεκινά πραγματικά. Βγαίνει η ζωηρή μουσική, μπαίνει μια μπαλάντα περισσότερο σύμφωνα με τις γραμμές του απελπισμένου τραγουδιού του τίτλου. Από εδώ και πέρα, το ταξίδι γίνεται μόνο χειρότερο.

E Metroid II: The Return of Samus Απλώς είναι ενδιαφέρον εξαιτίας αυτού. Είναι το πιο γραμμικό από τα παιχνίδια του franchise, αλλά εξακολουθεί να είναι αρκετά ανοιχτό για να χαθείτε. Έχει μια προφανή εξέλιξη διαιρούμενη ανά περιοχές, οι οποίες απελευθερώνονται μόνο αφού εξολοθρεύσετε έναν ορισμένο αριθμό μετροειδών σε αυτήν την περιοχή, που είναι σαν μικρούς κόσμους όπου η γραμμικότητα είναι πρακτικά μηδενική.

Ξέρετε πού είναι το τέλος της περιοχής από τη στήλη λάβας που υπάρχει εκεί, που δεν επιτρέπει το πέρασμά σας, αλλά μπορείτε να χαθείτε προσπαθώντας να βρείτε τα απαραίτητα βήματα για να εξαφανιστεί η λάβα, επιτρέποντας την πρόοδο. Είναι ένα ενδιαφέρον και παράδοξο πείραμα, αλλά εξακολουθεί να είναι μοναδικό και, για πολλούς, κάνει την εμπειρία πιο ενδιαφέρουσα.

Και όλα αυτά σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αυτό το παιχνίδι είναι από το αξιοσημείωτο μικρό πρωτότυπο της Nintendo, το Το Game Boy. Προσοχή, χωρίς το χρώμα. Εκτός από την προφανώς κατώτερη ισχύ σε σύγκριση με τον Nintendinho, η κονσόλα δεν δημιουργούσε χρώματα. Το Metroid II είναι ένα εντελώς ασπρόμαυρο παιχνίδι — ένα πολύ σημαντικό μέρος της ατμόσφαιράς του.

Το Metroid II έλαβε επίσης ένα ξανακάνω, το 2017. Κατασκευάστηκε από την ισπανική εταιρεία MercurySteam, το οποίο είναι επίσης υπεύθυνο για το Metroid Dread, είναι ένα φανταστικό παιχνίδι, αν και πολύ διαφορετικό από το πρωτότυπο. Το βασικό είναι ότι το αίσθημα της μοναξιάς δεν είναι πια τόσο παρόν, αλλά είναι μια ενδιαφέρουσα πρώτη προσπάθεια προσαρμογής της σειράς σε πιο μοντέρνα παιχνίδια. 

το σούπερ παιχνίδι

Από τους 3 πρώτους τίτλους του franchise, είναι πολύ πιθανό αυτό το super Metroid να είναι το πιο σημαντικό από αυτά. Σε αντίθεση με πολλά παιχνίδια της εποχής του, το Super Metroid έχει κάθε τρόπο να είναι κάτι επικό και αξιοσημείωτο. Από τη δυσάρεστη εισαγωγή του μέχρι την κινηματογραφική του ολοκλήρωση, το παιχνίδι Super Nintendo χρησιμοποιεί υποχρησιμοποιημένες τεχνικές για να γίνει ένα διαχρονικό παιχνίδι. Σχεδόν όλες οι οπτικές και ηχητικές πτυχές του παιχνιδιού παραμένουν λειτουργικές μέχρι σήμερα.

Ίσως το πιο εντυπωσιακό με το Super Metroid είναι το πόσο διαισθητικό μπορεί να είναι για κάθε παίκτη, κάτι που έλειπε πολύ στους δύο προηγούμενους τίτλους. Χρησιμοποιώντας λιγότερο κείμενο, ακόμη και το Super Mario World, η τρίτη δόση της σειράς Samus καταφέρνει να είναι πιο περίπλοκη, αλλά εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά διαισθητική. 

Η εναρκτήρια σκηνή του παιχνιδιού, στον σταθμό Δήμητρα, επιτρέπει στον παίκτη να γνωρίζει τα βασικά της κίνησης και της μάχης στο παιχνίδι χωρίς να ανησυχεί για τους εχθρούς μέχρι την αναμέτρηση με τον Ρίντλεϊ, έναν αγώνα φροντιστηρίου που δεν μπορεί να κερδίσει. Μόλις ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, ο παίκτης έχει ήδη μάθει όλα τα βασικά του παιχνιδιού.

Ακολουθώντας τον Ρίντλεϊ στο Ζέμπες, τον ίδιο πλανήτη όπου έλαβαν χώρα τα γεγονότα του πρώτου Metroid, το παιχνίδι δείχνει την ιδιοφυΐα του: οτιδήποτε είναι διαθέσιμο στον παίκτη χρησιμεύει ως υπόδειξη για να ξέρει πού να πάει και κάθε αντικείμενο που βρίσκεται στο ταξίδι κάνει τον παίκτη να θέλει να εξερευνήσει ξανά περασμένες περιοχές για να ανακαλύψεις κάτι.μυστικό. Είναι φανταστικό. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το Super Metroid, μαζί με το Castlevania: Symphony of the Night, θεωρείται ο δημιουργός του είδους. Metroidvania.

Η απόπειρα του τρόμου

Το τέλος του Super Metroid είναι μια από τις πιο καθοριστικές αφηγηματικές στιγμές στα βιντεοπαιχνίδια στην εποχή των 16 bit και είναι εντυπωσιακό να πιστεύει κανείς ότι επιτεύχθηκε χωρίς ούτε μία χρήση διαλόγου. Μια απλή, καλά ανεπτυγμένη και συναρπαστική στιγμή που συμβαίνει κυρίως μέσα από πράξεις.

Αυτό δεν ήταν καθόλου νέο για τη σειρά Metroid, καθώς το Metroid II: Return of Samus είδε τη γέννηση του τελευταίου μέλους της φυλής metroid σε μια παρόμοια σκηνή όπου καταλαβαίνετε πολύ καλά τι συμβαίνει. χωρίς να χρειάζεται να σας πουν άμεσες λέξεις.

Οκτώ χρόνια μετά το αριστούργημα της Super Nintendo, λάβαμε τον επόμενο τίτλο της σειράς: Metroid Fusion. Κυκλοφόρησε για το Game Boy Advance τον Νοέμβριο του 2002, το παιχνίδι ήταν η πολυαναμενόμενη επιστροφή του franchise μετά την απουσία του στο Nintendo 64. Η προσμονή ήταν μεγάλη και το παιχνίδι είχε μια τεράστια κληρονομιά να τιμήσει. Ποια δεν ήταν η έκπληξη πολλών όταν είδαν ότι το παιχνίδι, παρά τις αμέτρητες ομοιότητες με το Super Metroid, κατά κάποιο τρόπο κατάφερε να είναι εντελώς διαφορετικό;

Το Metroid Fusion είναι ένα εξαιρετικό παιχνίδι. Παρά την οκταετή αναμονή για έναν νέο τίτλο, είναι ό,τι θα μπορούσαν να ζητήσουν οι θαυμαστές, ακόμη και με δραστικές τροποποιήσεις στην εμπειρία που συνήθως συναντάμε στο franchise. Το franchise, στο σύνολό του, πάντα ένιωθε μοναξιά. Η Samus είναι πάντα μόνη στο ταξίδι της.

Χωρίς τη μοναξιά, το προαναφερθέν τέλος Super Metroid μπορεί να μην είναι τόσο δυνατό: για πρώτη φορά σε τρία παιχνίδια, δεν είναι μόνη. Το metroid μωρό, βλέποντάς την ως μητέρα, δεν την άφησε να αντιμετωπίσει το χάος της ζωής. Μητέρα Εγκέφαλος από μόνο του. Μια βαριά και συναισθηματική σκηνή που βάζει όλη τη μοναξιά των παιχνιδιών σε προοπτική και πόσο σημαντική είναι μερικές φορές η παρέα.

Το Metroid Fusion αλλάζει τον τρόπο παρουσίασης της αφήγησης και, ως εκ τούτου, αποκλείει τη μοναξιά. Σε αυτό το παιχνίδι, η αποστολή της Samus είναι πολύ πιο καθορισμένη από ό,τι σε προηγούμενα: δεν εξερευνά απλώς έναν πλανήτη - εξερευνά έναν διαστημικό σταθμό ενώ ακολουθεί διάφορες οδηγίες από τον υπολογιστή του πλοίου της.

Τέτοιες οδηγίες κατευθύνουν τον κυνηγό επικηρυγμένων στα πιο διαφορετικά μέρη του πλανήτη και, αν και μπορεί να ακούγεται σαν οποιαδήποτε άλλη περιπέτεια της σειράς, αυτό παρουσιάζει μια σαφή αλλαγή: δεν υπάρχουν πλέον αμέτρητοι τρόποι για να ξεπεράσετε ένα πρόβλημα, μια κατάσταση. Τώρα ο Samus είναι υπό διαταγές, και έτσι εξερευνά μια γραμμική διαδρομή. 

Αυτό αφαιρεί λίγο από την προσωπική σχέση του κάθε παίκτη, τώρα όλοι θα περάσουν αναγκαστικά από τον ίδιο δρόμο, αλλά ταυτόχρονα εξυπηρετεί για μια εμπειρία πιο συνεπή με ένα φορητό βιντεοπαιχνίδι. Σε μικρές περιόδους παιχνιδιών μπορείτε να σημειώσετε μεγαλύτερη πρόοδο από ό,τι αν ήταν κάτι στο στυλ του Super Metroid.

Αλλά η κύρια αλλαγή στο Fusion δεν είναι η γραμμικότητα. Λόγω περιορισμών και ζητημάτων «εμβυθιστικότητας», αρκετά παλιά παιχνίδια έκαναν τους πρωταγωνιστές τους χαρακτήρες χωρίς προσωπικότητα — σαν να ήταν απλώς μια γραφική αναπαράσταση των παικτών τους.

Καθώς τα μέσα προχωρούσαν, οι προγραμματιστές άρχισαν να θέλουν να τα μετατρέψουν σε κάτι περισσότερο, σε οδηγούς πραγματικών ιστοριών. Αυτό δημιουργεί ορισμένα προβλήματα όταν σκέφτεστε την εξιδανίκευση και τη βύθιση. Οι σειρές που έχουν αυτοπροσδιοριστεί ως σιωπηλοί πρωταγωνιστές θα υποστούν παράπονα ότι παραβιάζουν ένα πλήρως καθιερωμένο χαρακτηριστικό.

Αυτό συμβαίνει στο Metroid Fusion και στο νέο του στυλ αφήγησης, το οποίο αφαιρεί την κατάσταση της Samus Aran ως απλό avatar για τους παίκτες και τη μεταμορφώνει σε έναν πλήρη χαρακτήρα. Η σχέση της με τον υπολογιστή της, που θυμίζει τον Commander Adam, έναν παλιό της φίλο, εξερευνά πολλές πτυχές του χαρακτήρα και αποδομεί όλο και περισσότερο τη μοναχική φύση της Samus, η οποία, για πολλούς, ήταν το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό της.

Στη συνέχεια, όμως, μπαίνουμε σε ένα μεγαλύτερο επιχείρημα: τα φαινομενικά καθιερωμένα χαρακτηριστικά στο Super Metroid και σε άλλα παιχνίδια δεν ήταν ποτέ θεμελιωμένα ή συγκεκριμένα - όταν μιλάμε για αυτά, είναι όλα υποθέσεις και προσωπικές μας εντυπώσεις. Αυτό ταιριάζει πολύ σε κάτι που ονομάζεται «εξιδανίκευση». Στο τέλος, όλοι εξιδανικεύσαν ένα Samus από τον ήσυχο πρωταγωνιστή που γνώριζαν και κανένας δεν είναι πιο αληθινός από τον άλλον. Το Fusion ορίζει μια πραγματική κατάσταση, αντλώντας αυτή τη δυνατότητα από την πολλαπλότητα των εντυπώσεων.

Πλέον, έχει αδιαμφισβήτητα και μη θεωρητικοποιήσιμα χαρακτηριστικά, γεγονός που το κάνει πιο ολοκληρωμένο. Όσο βαρετό κι αν ακούγεται, είναι απαραίτητο βήμα για να επεκταθεί το σύμπαν της παράστασης.

Το Metroid Fusion φέρει επίσης το βάρος του να είναι το τελευταίο παιχνίδι της σειράς, χρονολογικά μιλώντας. Όλα όσα προέκυψαν από τη σειρά του 2002 εδώ σε ελάχιστο χρόνο συνέβησαν μετά τα γεγονότα που αναφέρθηκαν εδώ. η ανακοίνωση του Metroid τρόμος είναι επίσης σημαντικό για αυτόν τον λόγο: μετά από 19 χρόνια, η συνέχεια της ιστορίας του Metroid έφτασε επιτέλους.

Για περισσότερα νέα της Nintendo, όπως όλα όσα ανακοίνωσε η εταιρεία στην E3 2021, παρακολουθούμε showmetech.