Gottingen: μια πόλη που έχασε γενιές μαθηματικών ιδιοφυιών

Υπάρχουν δύο πράγματα που συνδέουν ονόματα διάσημων μαθηματικών ιδιοφυιών όπως Gauss, Reimann, Hilbert e Όχι. Ένα από αυτά είναι η λαμπρή επιστημονική συνεισφορά που δημιούργησε ο καθένας στον τομέα των μαθηματικών του. Το άλλο είναι ότι ήταν όλοι καθηγητές στο Πανεπιστήμιο του Γκότινγκεν, Στα γερμανικά.

Παρόλο που δεν είναι γνωστή πόλη σήμερα, το Γκότινγκεν, μια μικρή γερμανική πανεπιστημιακή πόλη, ήταν ένα από τα πιο παραγωγικά μαθηματικά κέντρα στην ιστορία για αρκετό καιρό.

Σε αυτό το άρθρο θα μάθουμε για την ιστορία της ανόδου και της πτώσης αυτού του διάσημου τόπου γνώσης.

Η «Πτώση» του Γκότινγκεν

Η άνοδος του Gottingen στον τομέα των μαθηματικών έλαβε χώρα σε πολλές γενιές, αλλά η «πτώση» του κράτησε λιγότερο από μια δεκαετία, όταν τα κορυφαία μυαλά του στάλθηκαν στο εξωτερικό λόγω της ανόδου του ναζισμού.

Τα καλύτερα μυαλά του πανεπιστημίου έφυγαν από τη Γερμανία στις αρχές της δεκαετίας του 1930, μεταφέροντας την κληρονομιά της μαθηματικής τους γνώσης σε αμερικανικά πανεπιστήμια όπως π.χ. Πρίνστον, Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, μεταξύ άλλων. Μέχρι το 1943, τουλάχιστον 16 μέλη του Γκότινγκεν βρίσκονταν ήδη στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ιστορία της ανόδου και της πτώσης του Μαθηματικά στο Γκότινγκεν έχει ξεχαστεί εδώ και πολύ καιρό, αλλά τα ονόματα που σχετίζονται με αυτό το μέρος εξακολουθούν να εμφανίζονται συνεχώς στον κόσμο της Επιστήμης. Η κληρονομιά τους σώζεται σήμερα σε άλλα μαθηματικά ερευνητικά κέντρα σε όλο τον κόσμο.

Η ίδρυση του πανεπιστημίου

Η ιστορία του πανεπιστημίου ξεκινά πριν από περισσότερα από 250 χρόνια. Το 1734, ο Βασιλ Γιώργος ΙΙ, που κυβέρνησε το Ηνωμένο Βασίλειο και μια μεγάλη έκταση γης στη βόρεια Ευρώπη, ίδρυσε ένα πανεπιστήμιο στο Γκέτινγκεν της Γερμανίας.

O διαφώτιση, πολιτικοφιλοσοφικό κίνημα των Σύγχρονη εποχή, βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη στη βόρεια Γερμανία. Για παράδειγμα, ο μαθηματικός Γκότφριντ Λάιμπνιτς ανέπτυξε λογισμό λιγότερο από 100 χιλιόμετρα βόρεια του νέου πανεπιστημίου, μόλις 50 χρόνια πριν από την ίδρυσή του.

Βρίσκοντας τους εαυτούς τους στη μέση του Διαφωτισμού, οι επιστημονικοί ερευνητές στο νέο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν απολάμβαναν περισσότερη ακαδημαϊκή ελευθερία από τις προηγούμενες γενιές.

Τους υποσχέθηκαν πνευματική αυτονομία και ελευθερία από τη θρησκευτική εποπτεία. Επιστρατεύτηκαν αποκλειστικά για την προώθηση της γνώσης και τη διεξαγωγή πρωτότυπης έρευνας. Η εκπαίδευση των μαθητών ήταν επίσης πιο ισότιμη από ό,τι στο παρελθόν στην Ευρώπη, καθώς πλούσιοι και φτωχοί έγιναν δεκτοί και εκπαιδεύονταν επίσης.

σπουδαίοι μαθηματικοί

Στο τέλος του XVIII αιώνα, το πανεπιστήμιο στο Γκέτινγκεν ήταν ένα πολύ γνωστό κέντρο επιστημονικής μάθησης στη Γερμανία. Η διαρκής μαθηματική του ικανότητα, ωστόσο, προέρχεται από Καρλ Φρίντριχ Γκαους.

Συχνά αναφέρεται ως ο «πρίγκιπας των μαθηματικών», η έρευνά του στο Γκέτινγκεν μεταξύ 1795 και 1855 κυμαινόταν από την άλγεβρα μέχρι τον μαγνητισμό και την αστρονομία.

Οι ανακαλύψεις του Gauss ήταν πρωτοποριακές, αλλά η φήμη που ξεκίνησε στο Göttingen αυξήθηκε μόνο όταν μαθηματικοί από όλη την Ευρώπη συνέρρεαν στην πόλη.

Μπέρνχαρντ Ρίμαν, επικεφαλής των μαθηματικών στο Γκέτινγκεν από το 1859 έως το 1866, εφηύρε το Γεωμετρία Riemann, που άνοιξε το δρόμο για τη μελλοντική εργασία του Αϊνστάιν σχετικά με τη σχετικότητα.

Φέλιξ Κλέιν, επικεφαλής των μαθηματικών από το 1886 έως το 1913, ήταν ο πρώτος που περιέγραψε την Μπουκάλι Klein, ένα τρισδιάστατο αντικείμενο με μόνο μία πλευρά, παρόμοιο με το μπάντα mobius.

Ο Κλάιν έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πρόσληψη της επόμενης γενιάς μαθηματικών στο Γκέτινγκεν. Αυτή η γενιά περιελάμβανε Καρλ Ρούνγκε, ο οποίος βοήθησε στην εφεύρεση ενός ουσιαστικού μέρους του σημερινού πιο ακριβούς λογισμικού πρόγνωσης καιρού, του runge-kutta time stepper; Χέρμαν Μινκόφσκι, ο οποίος είναι ίσως περισσότερο γνωστός για το έργο του στη σχετικότητα. και Ντέιβιντ Χίλμπερτ.

Ο διάσημος Τα 23 προβλήματα του Χίλμπερτ, παρουσιάζεται στο Διεθνές Συνέδριο Μαθηματικών το 1900, καθοδήγησαν τη μαθηματική έρευνα σε όλο τον XNUMXό αιώνα.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του ως καθηγητής και επικεφαλής του τμήματος μαθηματικών στο Γκέτινγκεν, επέβλεψε 76 διδακτορικούς φοιτητές, πολλοί από τους οποίους συνέχισαν να κάνουν δικές τους ανακαλύψεις.

η επιστημονική έξοδος

Μετά τον διορισμό του Gauss στο πανεπιστήμιο μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1930, η μαθηματική ικανότητα του Γκέτινγκεν επιβίωσε σε ένα περιβάλλον συνεχούς πολιτικής αναταραχής, συμπεριλαμβανομένης της Ναπολεόντειοι πόλεμοι, έναν Γαλλοπρωσικός πόλεμος και ΠΡΩΤΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ.

Όμως το κύμα εθνικισμού που συνόδευσε την άνοδο των Ναζί στην εξουσία στις αρχές της δεκαετίας του 1930 μεταμόρφωσε το Γκέτινγκεν. Ο νόμος του 1933 για το Αποκατάσταση της Επαγγελματικής Δημόσιας Υπηρεσίας κατέστησε παράνομο για οποιονδήποτε μη Άριο, ειδικά Εβραίο, να υπηρετεί ως καθηγητής ή δάσκαλος στη Γερμανία.

Ως απάντηση σε αυτόν και σε άλλους αντισημιτικούς νόμους, Εβραίοι ακαδημαϊκοί, καθηγητές με εβραϊκές διασυνδέσεις και οποιοσδήποτε αντιτάχθηκε στον ναζισμό διέφυγε από τη Γερμανία.

Emmy Noether, που ήταν η πρώτη γυναίκα καθηγήτρια μαθηματικών στο Γκέτινγκεν και χαρακτηρίστηκε από τον Αϊνστάιν ως η πιο σημαντική γυναίκα στην ιστορία των μαθηματικών, έφυγε το 1933 για να διδάξει στο Κολλέγιο Bryn Mawr.

Ρίτσαρντ Κούραντ έφυγε το 1933 για να βοηθήσει στην ίδρυση του καλύτερου ινστιτούτου εφαρμοσμένων μαθηματικών στις ΗΠΑ στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.

Χέρμαν Βάιλ, ο οποίος είχε ονομαστεί διάδοχος του Χίλμπερτ ως επικεφαλής των μαθηματικών στο Γκέτινγκεν, μετακόμισε στο Πρίνστον, όπου βοήθησε στη μεταμόρφωση του Ινστιτούτο Προηγμένων Σπουδών σε ένα εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος αναζήτησης.

Ο Χίλμπερτ ρωτήθηκε το 1934 από τον Υπουργό Επιστημών υπό το ναζιστικό καθεστώς εάν τα μαθηματικά στο Γκέτινγκεν είχαν υποφέρει από την αποχώρηση Εβραίων και φίλων Εβραίων.

Ο μαθηματικός απάντησε: «Υπόφερες; Δεν έπαθε, κύριε Υπουργέ. Δεν υπάρχουν πια! «Ο Χίλμπερτ είχε δίκιο. Μόνο ένας από τους προναζιστές καθηγητές πανεπιστημίου παρέμεινε μέχρι το 1934.

Το κέντρο των μαθηματικών άλλαξε ραγδαία κατά τη διάρκεια της ναζιστικής εποχής και εν μέσω του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Courant, Weyl και άλλοι βοήθησαν στη μεταφορά του στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ, όπου βρίσκονται σήμερα τα περισσότερα από τα κορυφαία προγράμματα μαθηματικών.

Η μαθηματική κληρονομιά αυτών των χωρών προέρχεται από το Γκέτινγκεν. Κατά κάποιο τρόπο, η επιστημονική ιστορία αυτών των χώρων διδασκαλίας και έρευνας παραμένει η ιστορία της συνέχισης του Γκότινγκεν.