Κριτική: Penguin S01E05 Καλώς ορίσατε

Αφού μας έφερε μια σε βάθος ματιά στην ιστορία του Σοφία Φαλκόνε στο τελευταίο επεισόδιο, το πέμπτο επεισόδιο της σειράς Πινγκίμ προωθεί την ιστορία με πολύ ευπρόσδεκτα νέα για το σύμπαν της μαφίας του Γκόθαμ. Ελάτε να δείτε τις λεπτομέρειες μαζί μου σε αυτήν την κριτική!

Αλλά πρώτα, προειδοποιήστε ότι αυτή η κριτική περιέχει SPOILERS, οπότε πηγαίνετε εκεί, δείτε το επεισόδιο και μετά επιστρέψτε εδώ, εντάξει;

Μια νέα οικογένεια για τη μαφία του Γκόθαμ

Η Σοφία σκότωσε τους πάντες Falcone στο τελευταίο επεισόδιο, επιτρέποντας μόνο Τζόνι Βίτι και το κοριτσάκι που κλωτσάω είναι ξαδέρφη σου. Το νέο επεισόδιο ξεκινά από αυτό και η αστυνομική έρευνα για την υπόθεση αυτή. Αν πριν η Σοφία Φαλκόνε ήταν ένας αθώος χαρακτήρας που φοβόταν τα πράγματα, από εδώ και πέρα ​​θα τη βλέπουμε ως ηγέτη.

ο Μπάτμαν βασίζεται πολύ στην ιστορία Το Long Halloween da DC, όπου έχουμε την ανάδυση χαρακτήρων όπως Duas-Caras και εδώ στη σειρά δεν διαφέρει. Έχουμε ακόμα πολλές από αυτή την πηγή, ειδικά στο θέμα της Σόφιας και της μαφίας, αλλά το σενάριο είναι αρκετά έξυπνο και ενδιαφέρον για να δημιουργήσει κάτι νέο.

Έτσι, αντί να συνεχίσουμε με το Falcone και το Μαρώνι, αυτό το επεισόδιο διαλύει τα πάντα για να ανοίξει τον δρόμο για κάτι νέο. Από την πλευρά της Σοφίας, βάζει τέλος στα Falcones και στη μνήμη της μητέρας της, α Γίγαντας, ονομάζεται πλέον Sofia Gigante.

Oz παίρνει επίσης μια σκληρή στάση και πηγαίνει πίσω από το Μαρώνι. Απαγάγει τον γιο τους και ζητά τα μανιτάρια για να κάνει την Bliss με αντάλλαγμα το αγόρι. Σαν μια καλή ιστορία της μαφίας, στη μέση της διαδικασίας, η βία πυροδοτεί και Oz βάζει φωτιά τόσο στο αγόρι όσο και στη μητέρα του, Νάντια, την ίδια στιγμή που πλήρωσε φρουρό για να βάλει τέλος στον Σαλβατόρε.

το σχέδιο του Oz ήταν τέλειο, εκτός από το γεγονός ότι Salvatore Δεν είναι ανόητος και δεν είναι νεκρός. Αυτό δημιουργεί μια σύγκρουση και μια πολύ απροσδόκητη σχέση: Σοφία και Σαλβατόρε, κάτι που έμεινε για το επόμενο επεισόδιο, αλλά σίγουρα με άφησε να θέλω περισσότερα.

Αυτές οι συγκρούσεις σε αυτό το επεισόδιο ήταν μεγάλες και είναι όλες αντανακλάσεις της εξέλιξης του κόσμου και των χαρακτήρων που δημιουργήθηκαν μέχρι τώρα. Είναι ένα αριστούργημα κειμένου και αφήγησης που τα δένει όλα και κατάφερε να με κάνει να δονούμαι σε κάθε σκηνή. Oz φόνος Νάντια Είναι μια πολύ βαριά σκηνή, αλλά είναι πιστευτή στον κόσμο του εγκλήματος.

Σοφία Εγκατέλειψε την ιδέα να δικαιολογήσει τον εαυτό της και είναι πλέον ηγέτης του τίποτα. Αποθηκεύτηκε Τζόνι Βίτι μόνο για να δείξω δύναμη μπροστά στους κολλητούς αργότερα σε μια σκηνή που με άφησε άφωνο γιατί ήρθε τόσο απροσδόκητα. Και σε όλα αυτά έχουμε ακόμα την επιστροφή του Ο Δρ Τζούλιαν Ρας. Μου αρέσει ο ηθοποιός, αλλά ο χαρακτήρας του δεν έχει αποδειχθεί αρκετά ενδιαφέρον ακόμα. Υποδηλώνει ότι θα είναι ο πολυτελής μπράβος της Σοφίας από εδώ και πέρα, αλλά εξακολουθεί να εμφανίζεται ως κάποιος παράταιρος.

Και φυσικά, έχουμε και την επιστροφή του vic. Το αγόρι είχε τη στιγμή της εξέλιξής του σε προηγούμενα επεισόδια και εδώ βλέπουμε το αποτέλεσμα. Κάποτε φοβισμένο αγόρι, τώρα είναι έτοιμος να εμπλακεί στη μαφία του Γκόθαμ. Είναι ένας ενδιαφέρον χαρακτήρας για να τον ακολουθήσω, δεν θέλω να τον δω να έρχεται σε τραγικό τέλος, αλλά ταυτόχρονα, έχω την εντύπωση ότι αυτό μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή.

Το επεισόδιο έληξε με Oz ενθυμούμενος ένα παλιό τούνελ στο Γκόθαμ όπου περνούσε χρόνο ως παιδί, το οποίο θα έπρεπε να γίνει η βάση των επιχειρήσεων του στα επόμενα επεισόδια. Είναι ενδιαφέρον ότι είδαμε επίσης ότι ο Oz και η οικογένειά του προέρχονταν από το ίδιο μέρος vic στην πόλη, πλημμύρισε όταν η Συλλαβόγριφος όλα εξερράγησαν στην ταινία.

Πινγκίμ καταφέρνει να είναι μια μαφιόζικη σειρά πολύ καλά ανεξάρτητη από την Μπάτμαν και αυτό είναι πραγματικά ωραίο. Ωστόσο, η μυθολογία και οι αναφορές υπάρχουν και λειτουργούν πολύ καλά. Τα νέα χαρακτηριστικά που εφαρμόζονται εδώ είναι περισσότερο από ευπρόσδεκτα και είμαι πολύ περίεργος να δω πώς θα επηρεάσει αυτό τη δεύτερη ταινία, που έχει προγραμματιστεί για 2026. Απομένουν ακόμη 3 επεισόδια και πολλά μπορούν να συμβούν και ο ενθουσιασμός μου μόνο αυξάνεται.

Ενεργοποιήσεις

Για άλλη μια φορά, ξεκινάω επισημαίνοντας Κρίστιν Μιλιώτη εδώ. Αν και δεν είναι ένα επεισόδιο που επικεντρώνεται αποκλειστικά σε αυτήν, οι στιγμές της είναι υπέροχες. Η ηθοποιός καταφέρνει να φέρει καλές αποχρώσεις και μια αλλαγή από τη θλίψη στην τρομακτική σοβαρότητα. Παρατηρήστε στην αρχή του επεισοδίου όταν την καλεί ο αστυνομικός. Είναι συγκλονιστικό.

Colin Farrel αξίζει επίσης πολλά επαίνους εδώ. Ο χαρακτήρας του απαιτεί πολύ πιο σωματική απόδοση και η ταλαιπωρία του στο περπάτημα, για παράδειγμα, είναι πάντα πολύ πειστική. Επί πλέον, Oz Δεν υπήρχε ειρήνη σε κανένα σημείο αυτή την εβδομάδα. Είτε ήταν επειδή διέπραττε εγκλήματα, ανησυχούσε για τη μητέρα του ή ήταν πολύ θυμωμένος για το ότι το σχέδιό του πήγαινε στραβά, μετά βίας μπορούσες να δεις αυτό το σαρκαστικό χαμόγελό του.

Ρένζι Φελίζ Υπάρχει και πάλι χώρος στην οθόνη και είναι πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις το όραμα ενός «παιδιού» στη μέση του εγκλήματος. Ο ηθοποιός καταφέρνει να μεταφέρει πολύ καλά την απελπισία του μέσα σε όλο το χάλι που ζει στη μαφία του Γκόθαμ, την ίδια στιγμή που έχουμε το ξέσπασμα του αγοριού όταν απήγαγε τον γιο του Σαλβατόρε, δείχνοντας μια διαφορετική πλευρά του.

Μιλώντας για Salvatore, Clancy Brown κυκλοφόρησε τελικά σε αυτό το επεισόδιο, έστω και με ανεπίσημους τρόπους. Αν πριν, ο κλασικός ηθοποιός φαινόταν παράταιρος, τώρα έχει αρκετούς λόγους να εμφανίζεται συχνά και να γίνεται ένας από τους βασικούς ανταγωνιστές. Το αποκορύφωμα της απόδοσής του εδώ είναι η θλίψη του για το θάνατο της γυναίκας και του γιου του, καθώς και για το ότι έπρεπε να συμμαχήσει με έναν Falcone, παρόλο που είναι τώρα Gigante.

Τεχνικές πτυχές

Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω αυτό το θέμα μόνο για να μιλήσω για τα κοστούμια Σοφία και τα κουρέματά τους. Κάθε επεισόδιο είναι με διαφορετικό τρόπο. Αν και αυτό μπορεί να αντιπροσωπεύει την εντελώς τρελή κατάσταση του μυαλού του, λειτουργεί επίσης ως μια μορφή εκτίμησης.

Η παραγωγή είναι επίσης πολύ αφοσιωμένη στα σκηνικά, διατηρώντας τα ερείπια που δημιουργήθηκαν από την πλημμύρα της ταινίας και καθιστώντας σαφές ότι η περιοχή είναι βασικά εγκαταλελειμμένη. Η επιστροφή του με τον Ο'Νιλ καθώς ο Αρχηγός της Αστυνομίας του Γκόθαμ είναι επίσης μια καλή λεπτομέρεια για να συνεχιστεί αυτό το σύμπαν.

Η τεχνική ποιότητα γενικά παραμένει εξαιρετική όπως πάντα και παρόλο που τα σενάρια δεν διαφέρουν πολύ, δεν γίνεται βαρετό και μας κρατά πάντα κοντά στους χαρακτήρες. Το παιχνίδι της κάμερας των σκηνών είναι επίσης ένα σημαντικό σημείο. Συχνά έχουμε μια περίεργη γωνία σαν να ήμασταν κρυμμένοι σε αυτή τη σκηνή. Είναι πραγματικά δροσερό και επίσης αυξάνει τη βύθιση.

Μουσική υπόκρουση

Άλλο ένα πλεονέκτημα της σειράς. Παρόλο που δεν είναι πάντα παρών, ξεχωρίζει σε στιγμές έντασης και κάνει καλό αντίκτυπο. Ακριβώς μέσα από το μονοπάτι μπορούμε ήδη να έχουμε μια ιδέα για το τι θα μπορούσε να συμβεί. Δεν σχολίασα προηγούμενες αναρτήσεις, αλλά στους τίτλους υπάρχει πάντα ένα τραγούδι, σχεδόν πάντα μια διασκευή ενός πολύ γνωστού τραγουδιού και λειτουργεί καλά για την πρόταση της σειράς.

Συμπέρασμα

Πινγκίμ παραμένει πολύ σταθερή σε ποιότητα στα 5 επεισόδια που κυκλοφόρησε. Είναι δημιουργικό, αναπτύσσει πολύ καλά τους χαρακτήρες του και μας κεντρίζει την περιέργεια για το τι έρχεται την επόμενη εβδομάδα. Το έχω ξαναπεί και επαναλαμβάνω ότι μη μένοντας στα φτερά του Μπάτμαν Αυτό είναι ένα τεράστιο κομπλιμέντο εδώ και όσο κι αν θα ήθελα να δω τη νυχτερίδα να φτάνει για να τακτοποιήσει τα πράγματα, δεν είναι ότι του έλειψε ούτε αυτός.

Είναι σίγουρα μια από τις σπουδαίες σειρές της χρονιάς και μπορώ μόνο να σκεφτώ τι μπορεί να συμβεί ή όχι στα τρία τελευταία επεισόδια. Τα λέμε την επόμενη εβδομάδα.

πού να παρακολουθήσετε

Το να το θυμάσαι Πινγκίμ μεταδίδεται στις HBO τις Κυριακές στις 22 μ.μ. ή μέσω της υπηρεσίας ροής MAX.

Δείτε επίσης:

Δείτε επίσης την κριτική μου για τα πρώτα 4 επεισόδια:

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Ο Penguin S01E01 επεκτείνει το εγκληματικό σύμπαν του Γκόθαμ

Κριτική: Penguin S01E02 The Departed

Κριτική: Penguin S01E03 O Bliss

Κριτική: Penguin S01E04 Cent'anni

Κείμενο αναθεωρημένο από Alexandre Marques στις 21/10/2024.