Κριτική: Penguin S01E02 The Departed

O δεύτερο επεισόδιο από τη σειρά Πινγκίμ είναι πλέον διαθέσιμο και μαζί του είχαμε μεγαλύτερη ανάπτυξη ορισμένων χαρακτήρων, μια μεγαλύτερη επίδειξη του τι μπορεί να κάνει ο Oz για να πετύχει τους στόχους του και την έκταση της τρέλας που επικρατεί στο κεφάλι της Σοφίας Φαλκόνε. Ήταν ένα πιο ήρεμο επεισόδιο, αλλά γεμάτο ζωή και εξέλιξη. Δείτε την πλήρη κριτική!

Σας προειδοποιούμε ότι αυτή η κριτική περιέχει spoilers, επομένως συνιστάται να παρακολουθήσετε το επεισόδιο πριν το διαβάσετε.

Οζ, ο μεγαλύτερος ψεύτης στον κόσμο

Αυτό που παρουσιάστηκε στο πρώτο επεισόδιο συνεχίζει σε αυτό, αλλά με νέο σκοπό. Ο Οζ έχει ήδη προκαλέσει χάος στις οικογένειες Falcone e Μαρώνι ενώ βγήκε σαν τον καλό —ή σχεδόν έτσι— και με τους δύο. Είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε πόσο μπορεί ο χαρακτήρας να χρησιμοποιήσει τα ψέματα και τις ιστορίες του για να πετύχει τους στόχους του. Μαζί του υπάρχει πάντα ένας άσος στο μανίκι του και καταφέρνει σιγά σιγά να φτάσει τους μεγαλύτερους εχθρούς του στην οικογένεια Φαλκόνε, για να πάρει την αυτοκρατορία τους για τον εαυτό του.

Όπως υποδηλώνει το όνομα του επεισοδίου, έχουμε ένα Διηθώ στην ιστορία και αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον να ακολουθήσει. Από τα πρώτα λεπτά, αυτή η ιστορία ξεκινά και ξεκινά με μια αποστολή ναρκωτικών με εμπλεκόμενο τον Oz, μέχρι που αυτό αρχίζει να διαχέεται σε οποιονδήποτε στην οικογένεια Falcone, όλα λόγω των ψεμάτων του πρωταγωνιστή που καταφέρνει να πείσει την οικογένεια Μαρώνι να παίξει το παιχνίδι του.

Σοφία Φαλκόνε

Σοφία Φαλκόνε κερδίζει μεγαλύτερη προβολή σε αυτό το δεύτερο επεισόδιο από ό,τι στο προηγούμενο. Στο πένθος για τον αδερφό της, είναι πρόθυμη να βρει τον ένοχο με κάθε κόστος. Το θέμα είναι ότι, εκτός από πολύ ψυχικά ασταθής, χρειάζεται να αντιμετωπίσει και τον θείο της και την υπόλοιπη οικογένεια που σκέφτονται ελάχιστα για τα μέλη της οικογένειας, μόνο για τις επιχειρήσεις. Σε όλο το επεισόδιο, βλέπουμε τον χαρακτήρα της Σοφίας να εξελίσσεται για να πάει εντελώς ενάντια στην οικογένειά της, είτε επειδή την αντιμετωπίζουν σαν τρελή, φτωχή που δεν πρέπει να ασχολείται με τις επιχειρήσεις, αλλά και επειδή έχει το δάχτυλο του Οζ σε όλα αυτά. .

Από το πρώτο επεισόδιο βλέπουμε ότι όποιος σκότωσε Alberto, αδερφός της Σοφίας, ήταν ο Οζ, ο οποίος κατάφερε να ξεφύγει κατηγορώντας τον Μαρώνι. Αυτό επαναλαμβάνεται εδώ. Αν πριν η Σοφία ήταν 100% πρόθυμη να τελειώσει τον Οζ, με όλα όσα συμβαίνουν σε αυτό το επεισόδιο και την οικογένειά της να την κρατάει μακριά, καταλήγει να πάει στο πλευρό του πρωταγωνιστή, προσπαθώντας να πάρει τη θέση του, αλλά εξαπατημένη και χωρίς να το καταλάβει. το.

Η Σοφία είναι ο αγαπημένος μου χαρακτήρας μέχρι στιγμής και η ερμηνεία της Κρίστιν Μιλιώτη είναι υπέροχο, μεταφέροντας όλο τον πόνο, την τρέλα και την απόγνωση που κουβαλάει. Είναι πιθανό να νιώθεις ότι αγαπούσε πραγματικά τον αδερφό της, καθώς ήταν η μόνη που την εκτιμούσε όταν πήγε στο Arkham.

Εδώ που τα λέμε, εδώ αναφέρουμε το όνομα «The Executioner», τίτλο που έλαβε μετά τη δολοφονία επτά ανθρώπων. Στο πρωτότυπο, αυτό το όνομα είναι Δήμιος, καθώς κρεμάει κυριολεκτικά τα θύματά της σε ένα σαδιστικό παιχνίδι δήμιου.

Το κτίριο των πιγκουίνων

Ένα άλλο στοιχείο που τράβηξε την προσοχή μου σε αυτό το επεισόδιο ήταν η κακία του Oz. Στο πρώτο επεισόδιο, έπαιξε το παιχνίδι, προσέλαβε τον Βικ και οι δύο το πέτυχαν. Σε αυτό το νέο επεισόδιο, τα πράγματα πήγαν στραβά και ο Οζ έπρεπε να αλλάξει εντελώς το σχέδιό του. Το θέμα είναι ότι η μεταχείριση του Βικ άλλαξε άρδην, επιπλέον του έριχνε όλη την ευθύνη στο αγόρι, κάτι που όσοι έπαιξαν τα παιχνίδια του franchise Arkham θα το αναγνωρίσεις εύκολα.

Ο πιγκουίνος διατάζει και διατάζει και δεν έχει την καλύτερη προσωπικότητα όταν πρόκειται για στοργή. Η σειρά δείχνει λίγο περισσότερα για αυτό, φέρνοντας τη μητέρα του στην ιστορία, αλλά ακόμη και αυτή δεν του συμπεριφέρεται με στοργή. Απλώς του ρίχνει το βάρος, δηλώνοντας ότι δεν μπορεί να είναι αποτυχημένος στη ζωή. Στο τέλος, ο Οζ είναι ένας τραυματισμένος τύπος που προσπαθεί να εκπληρώσει το όνειρο της μητέρας του να είναι ένας άντρας γεμάτος δόξα. Όχι για εκείνον, αλλά για εκείνη.

Και αυτό λέει πολλά για το τι είναι ο Πιγκουίνος. Όσο κι αν η σειρά δείχνει ίχνη στοργής στο Οζ, τα περισσότερα από αυτά τα συναισθήματα είναι απλώς ενδιαφέροντα για να πετύχει τον πραγματικό του στόχο. Ο Βικ χρησιμοποιείται σχεδόν σαν σκλάβος και η Σοφία χειραγωγείται πλήρως από τα ψέματά του. Ακριβώς όπως στη μαφία της οικογένειας Maroni και Falcone, την οποία, στην προκειμένη περίπτωση, καταλαβαίνω, καθώς είναι ένα σωρό καθάρματα.

Ένα άλλο σημείο που ξεχωρίζει σε αυτό το επεισόδιο είναι η ψυχρότητα του Oz. Στην κηδεία του Αλμπέρτο, το σχέδιό του ήταν να κανονίσει μια κοινωνική εκδήλωση για τον Βικ να τοποθετήσει τα κοσμήματα στο αυτοκίνητο ενός άλλου μέλους της οικογένειας για να τον ενοχοποιήσει. Εκείνη τη στιγμή, ωστόσο, η Σοφία είχε έναν άνδρα Μαρώνι στο υπόγειο για να δώσει πληροφορίες για το ποιος ήταν ο εισβολέας. Τη στιγμή που ο Οζ ανακαλύπτει ότι το σχέδιο των κοσμημάτων απέτυχε, σκοτώνει τον άντρα στο υπόγειο και δραπετεύει. Και όχι μόνο αυτό, αλλά στη μέση της σύγχυσης, καταφέρνει να πετάξει το μαχαίρι τσέπης του σε ένα άλλο άτομο που δεν είχε καν εμπλοκή. Είναι ο κύριος του χάους.

Χαρακτήρες

Σε αυτό το επεισόδιο, γνωρίσαμε μερικούς νέους χαρακτήρες. Το πρώτο από αυτά είναι το Ο Δρ Τζούλιαν Ρας (Theo Rossi), που είναι βασικά ο ψυχολόγος της Σοφίας. Λόγω της οικειότητας της σκηνής, υπονοείται ότι τρέφει βαθύτερα αισθήματα για εκείνη, αν και η Σοφία βρίσκεται σε μια θέση που απέχει πολύ από το να διορθωθεί.

Η οικογένεια Μαρώνι έφερε και περισσότερα μέλη. Εκτός από την επιστροφή του Salvatore (Clancy Brown), είχαμε την εισαγωγή του Νάντια Μαρώνη. Φαίνεται να είναι η πραγματική ιδιοκτήτρια της οικογένειας και δεν χρειάζεται πολλά για να εξαφανίσει τους ανθρώπους. Ενώ η Σαλβατόρε συμφωνεί με την Οζ, δεν ξεγελιέται τόσο εύκολα, κάτι που θα μπορούσε να δημιουργήσει μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη σε όλη τη σειρά.

Ένας άλλος νέος χαρακτήρας είναι Λούκας Φαλκόνε, ο θείος της Σοφίας. Είναι ο νέος αρχηγός της οικογένειας και φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο να καθυστερήσει τη ζωή της. Έρχεται με κουβέντα, λέγοντας ότι χρειάζεται διακοπές και άλλα πράγματα. Στο τέλος, μπορείς να πεις ότι δεν θέλει γυναίκα εκεί, πολύ περισσότερο την προβληματική κόρη του αείμνηστου αδερφού του. Αυτό είναι ένα ενδιαφέρον θέμα που μάλλον θα ζεσταθεί στο επόμενο επεισόδιο, με τη βοήθεια του ψεύτη Oz.

Τεχνικές πτυχές

Η τεχνική ποιότητα παραμένει άψογη. Το μακιγιάζ στον Κόλιν Φάρελ εξακολουθεί να είναι εξαιρετικό και είναι δύσκολο να πει κανείς ότι είναι ο ηθοποιός εκεί. Τα κοστούμια και τα σκηνικά εκπληρώνουν επίσης πολύ καλά τον ρόλο τους, εξασφαλίζοντας τη βύθιση στο περιβάλλον του Gotham. Είναι περίεργο γιατί, σε αντίθεση με ένα έργο με τον Μπάτμαν, βλέπουμε ελάχιστα από το κέντρο του Γκόθαμ εδώ. Ξέρουμε ότι είναι το ίδιο μέρος, αλλά εξερευνούμε κάτι διαφορετικό και αυτό είναι υπέροχο. Είναι κυριολεκτικά μια σειρά για τον υπόκοσμο του Γκόθαμ.

Συμπέρασμα

Το δεύτερο επεισόδιο του Πινγκίμ διατηρεί την ποιότητα με κάθε τρόπο και εξερευνά την πιο χειριστική πλευρά του πρωταγωνιστή. Κατά καιρούς, κατάφερα να δω τα στοιχεία του Breaking Bad στη σειρά, η οποία είναι υπέροχη. Η παραγωγή φαίνεται να ξέρει πού πηγαίνει και την κατάλληλη στιγμή. Πρέπει να περιμένουμε τα επόμενα επεισόδια, αλλά μέχρι στιγμής, είναι μια εξαιρετική παραγωγή και ήδη ανυπομονώ για την επόμενη εβδομάδα.

Σχολιάστε παρακάτω τη γνώμη σας για τη σειρά, να το θυμάστε μπορεί να βοηθηθεί από MAX και επίσης μέσω του συνδρομητικού καναλιού του HBO.

Δείτε επίσης

Κριτική από Gabriel Princesval στις 01/10/2024